
(Rheum rhabarbarum)

Garden rhubarb, Rhubarb
Rheum rhabarbarum, powszechnie znany jako rabarbar, to gatunek rośliny z rodziny Polygonaceae. Jest to wieloletnia roślina zielna, która wyrasta z krótkich, grubych kłączy. Łodygi są jadalne i mają cierpki smak i są powszechnie używane do gotowania i pieczenia.
Wysokość: 24-48 cali (60-120 cm), Rozpiętość: 36-48 cali (90-120 cm)
Rabarbar wymaga pełnego słońca do półcienia. Powinien być sadzony w miejscu, które otrzymuje co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie.
Rabarbar preferuje umiarkowane poziomy wilgotności, ale może tolerować suchsze warunki.
Rabarbar korzysta ze zbilansowanego nawozu stosowanego wiosną przed rozpoczęciem wzrostu. Unikaj nawożenia po połowie lata, aby umożliwić roślinie przygotowanie się do spoczynku.
Usuń łodygi kwiatowe, gdy się pojawiają, aby uniemożliwić roślinie wykorzystywanie energii do produkcji nasion zamiast wzrostu łodygi. Odetnij łodygi u podstawy ostrym nożem lub nożyczkami.
Powszechnymi szkodnikami rabarbaru są mszyce, przędziorki i ślimaki. Problemem mogą być również choroby, takie jak zgnilizna korony i plamistość liści.
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach.
Rabarbar preferuje stale wilgotną glebę, ale nie toleruje stojącej wody. Podlewaj głęboko raz w tygodniu lub częściej podczas gorącej, suchej pogody.
Rabarbar jest rośliną mrozoodporną i toleruje temperatury do -20°F (-29°C). Preferuje chłodne temperatury między 40-75 ° F (4-24 ° C).
Rabarbar to wieloletnia roślina, którą zwykle sadzi się wiosną. Można go zbierać w drugim roku wzrostu i później.
Rabarbar jest stosunkowo łatwy w uprawie, ale do dobrych plonów wymaga mroźnej zimy. Jest również ciężkim pokarmem i wymaga żyznej gleby.
Rabarbar jest odporny na strefy USDA 3-8.
Liście rabarbaru są trujące ze względu na wysoki poziom kwasu szczawiowego i nie powinny być spożywane. Jednak łodygi są bezpieczne do spożycia i są dobrym źródłem witaminy C.