Çölde dolaşırken veya yerel bahçe mağazanızın etli bitkiler (succulent) bölümüne göz atarken, çöl bitkilerinin neden bu kadar kalın yapraklara sahip olduğunu merak etmeye başlayabilirsiniz.

Kaktüsler dikenleriyle ünlüdür, ancak onlar (ve diğer çöl bitkileri) başka ayırt edici özelliklere de sahiptir. Gezegenimizin kurak bölgelerindeki garip bitkiler (gerçekten, bir saguaro gördünüz mü?) genellikle kalın yapraklara, kalın gövdelere veya hatta yapraksızdır. Neler oluyor?

Çölün yaşanması zor bir yer olduğu bir sır değil. Tanımı gereği, çöl kurudur. Genellikle aynı zamanda sıcak iklimlerdir — ancak Şili’deki Atacama ve Moğolistan’daki Gobi gibi bazı çöller oldukça soğuktur.

Bitkiler, besin maddelerini köklerinden bitkinin diğer kısımlarına hareket ettirmeye çalışırken, transpirasyon adı verilen bir etki nedeniyle su kaybederler. Temelde, bitkiler yapraklarının altındaki gözeneklerden biraz su "terletir". Bu suyu göremezsiniz ama oradadır.

Bitkiler böylece çok miktarda su kaybeder. Elbette, bu durum gerçekten fazla su kaybetmeye dayanamayacak çöl bitkileri için bir sorundur.

Peki, bu durum, etli yapraklara sahip sukulentler ve kaktüsler gibi bitkilerle ne ilgilidir?

 

etli yapraklar su depolar

 

Kalın Yapraklar ve Gövdeler Su Depolamaya Yardımcı Olur

Kalın yapraklar, çöl bitkilerinin yağmur yağdığında ekstra su depolamasını sağlar, böylece kurak zamanlarda kurumalarını önler.

Bir varil kaktüsünü düşünün — o büyük silindirin içinde ne oluyor? Su depolama. Etli bitkilerinizin hoş dolgun yaprakları da aynı işleve sahiptir.

Bir bitki, kalın yapraklar yerine daha fazla yaprak ekleyebilir ama bu, bitkinin yüzey alanını artırır. Daha fazla yüzey alanı daha fazla rüzgar ve sıcak güneş ışığına maruz kalmak anlamına gelir, bu da aslında su kaybını artırarak ters tepebilir.

Kalın yapraklar, kalın gövdeler ve daha az yaprak, bitkilerin çölde su kaybını azaltmasının yollarındandır.

 

Dikenler Otoburları ve Rüzgarı Uzak Tutar

Kaktüs dikenleri, bu bitkilerin değerli suyunu korumanın bir diğer yoludur. Enerji ve su kıt olduğunda, sizi yiyen veya suyunuzu alan sinir bozucu otoburların olmamasını istersiniz.

Dikenlerin başka harika bir kullanımı daha vardır — aslında bitkinin yüzeyinin hemen yanındaki rüzgarı kesmeye yardımcı olurlar. Lise döneminizden hatırlayabileceğiniz gibi, artan hava akımı buharlaşmayı hızlandırabilir. Su korumaya çalışan bir bitki için bu kötü bir durumdur.

Dikenler, aynı zamanda bitkilere hafif gölge sağlayabilecek oldukça değiştirilmiş yapraklardır.

 

yuvarlak kalın kaktüs dikenleri çöl

 

Çöl Bitkilerinin Başka Hangi Özellikleri Var?

Çöl bitkilerinin bu zorlu ortamda suyu korumasına yardımcı başka akıllıca yöntemleri de vardır.

Bir an için tekrar varil kaktüse geri dönelim. Onun hiç yaprağı yoktur.

Yüzey alanı ile hacim oranındaki bu azalma ayrıca su kaybını azaltmaya yardımcı olur. Daha az yüzey ısı ve rüzgara maruz kalacağından, kaktüs daha az su kaybeder.

Bazı kuraklığa dayanıklı bitkiler çok derin kökler geliştirmiş olabilir, bu sayede yeraltında çok derinlerdeki su kaynaklarına ulaşabilirler. Ancak bu, gerçek bir çölde en iyi yöntem değildir.

Hızla akan toprakta su çok çabuk buharlaşır. Onun yerine çoğu kaktüs, bitkinin etrafında bir yelpaze gibi yayılan kapsamlı yüzeysel kök sistemine sahiptir.

Kaktüsün yüzeysel kökleri, yağmur yağdığında mümkün olduğunca çok su toplamasına yardımcı olur. Aslında, gezegendeki en derin kök sistemleri, çöl değil, daha çok çayırlar ve otlaklarda bulunur.

En azından bir bitki, creosote, biraz daha sinsi bir hileye sahiptir. Bu bitki, etrafındaki toprağa toksik kimyasallar salar ve böylece diğer bitkileri öldürerek suyu kendine saklar.

Birçok diğer çöl bitkisi ise sadece yağmurlu sezonda büyür ve en sıcak olduğunda ölür. Onlar bunun yerine kuraklığa dayanıklı tohumlar geliştirmiştir. Tohumlar sadece mevsimler değiştiğinde filizlenir. Bitkiler hızlı büyür, böylece kurak sezondan önce çoğalabilir — tohumları döngüyü devam ettirir.

Çöl manzarası her türlü garip bitkilerle doludur. Mojave Çölü’nde yapraksız kaktüslerden Namib Çölü’nde kalın yapraklı sukulentlere kadar, neredeyse her çöl bitkisi zor kurak bölgelerde hayatta kalmak için en az birkaç hileye sahiptir.