
(Momordica charantia)

Bitter melon, Bitter gourd, Karela, Ampalaya, Fo-ti
Momordica charantia, powszechnie znana jako gorzki melon lub gorzka tykwa, to tropikalna i subtropikalna winorośl z rodziny Cucurbitaceae, powszechnie uprawiana w Azji, Afryce i na Karaibach ze względu na jadalne owoce. Owoc jest zielony i podłużny, z brodawkowatą powierzchnią i gorzkim smakiem.
6-12 stóp (1,8-3,7 metra)
Gorzki melon wymaga pełnego nasłonecznienia przez co najmniej 6 godzin dziennie. Może tolerować półcień, ale może nie produkować tak dużo owoców.
Gorzki melon preferuje umiarkowany do wysokiego poziom wilgotności między 60-80%. Użyj nawilżacza lub umieść tacę z wodą w pobliżu rośliny, aby zwiększyć poziom wilgotności.
Nawozić gorzkiego melona zrównoważonym nawozem co 2-3 tygodnie w okresie wegetacji. Użyj nawozu o wyższej zawartości potasu, aby przyspieszyć owocowanie.
Regularnie przycinaj gorzki melon, aby kontrolować jego rozmiar i kształt. Uszczypnij rosnące końcówki, aby zachęcić do rozgałęzienia i usuń martwe lub uszkodzone liście.
Powszechne szkodniki atakujące gorzki melon to mszyce, przędziorki i mączliki. Choroby, takie jak mączniak prawdziwy i więdnięcie bakteryjne, mogą również wpływać na roślinę.
6-12 cali (15-30 cm)
Utrzymuj glebę stale wilgotną, ale nie podmokłą. Podlewaj roślinę obficie raz w tygodniu w okresie wegetacji i ogranicz podlewanie w okresie spoczynku.
Gorzki melon rozwija się w ciepłych temperaturach między 70-90 ° F (21-32 ° C). Nie toleruje mrozu i należy go chronić przed temperaturami poniżej 50°F (10°C).
Gorzki melon to roślina o ciepłym sezonie, która najlepiej rośnie w miesiącach letnich. Może być uprawiana przez cały rok w regionach tropikalnych.
Gorzki melon może być umiarkowanie trudny w uprawie, ponieważ ma określone wymagania dotyczące temperatury, wilgotności i światła. Jednak przy odpowiedniej pielęgnacji może przynieść obfite plony.
Gorzki melon nie jest mrozoodporny i może być uprawiany w strefach mrozoodporności USDA 9-11.
Gorzki melon jest używany nie tylko ze względu na owoce, ale także ze względu na właściwości lecznicze. Jest stosowany w medycynie tradycyjnej w leczeniu różnych dolegliwości, w tym cukrzycy, infekcji, a nawet raka.