
(Brassica napus)

Rapeseed, Canola, Oilseed rape, Colza
Brassica napus to gatunek z rodziny musztardowatych Brassicaceae, uprawiany ze względu na bogate w olej nasiona, które są wykorzystywane do gotowania, produkcji biodiesla i paszy dla zwierząt. Jest powszechnie znany jako rzepak, rzepak lub rzepak. Roślina jest jednoroczną lub dwuletnią rośliną zielną, która może dorastać do 1,5 metra wysokości.
24-36 cali (60-90 cm) wysokości i 12-18 cali (30-45 cm) szerokości
Rośliny rzepaku wymagają pełnego słońca do prawidłowego wzrostu i potrzebują co najmniej sześciu godzin światła słonecznego dziennie.
Rośliny rzepaku nie mają szczególnych wymagań w zakresie wilgotności i tolerują szeroki zakres poziomów wilgotności.
Rośliny rzepaku wymagają w okresie wegetacji nawozów bogatych w azot, aby wspomóc ich szybki wzrost. Idealny jest zrównoważony nawóz o stosunku 10-10-10.
Rośliny rzepaku nie wymagają przycinania, ale przycięcie wierzchołka rośliny może pomóc w pobudzeniu bardziej krzaczastego wzrostu i zwiększeniu plonów.
Typowe szkodniki, które mogą wpływać na rośliny rzepaku, to pchełki, mszyce i ćmy diamentowe. Choroby, które mogą wpływać na rośliny rzepaku, obejmują kapustę i kiłę.
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach
Rośliny rzepaku wymagają regularnego podlewania, zwłaszcza w okresie wegetacji. Gleba powinna być wilgotna, ale nie podmokła.
Rośliny rzepaku preferują niskie temperatury między 55-75°F (13-24°C). Mogą tolerować mróz i lekkie przymrozki, ale długotrwałe wystawienie na działanie ujemnych temperatur może uszkodzić roślinę.
Rzepak jest zwykle uprawiany jesienią lub wiosną, w zależności od klimatu. W cieplejszym klimacie jest zwykle uprawiana jesienią, podczas gdy w chłodniejszym klimacie jest zwykle uprawiana wiosną.
Rzepak jest średnio trudny w uprawie, wymaga bowiem specyficznych warunków glebowych, regularnego podlewania i nawożenia oraz ochrony przed szkodnikami i chorobami.
Rzepak można uprawiać w strefach odporności USDA 3-11.
Olej rzepakowy został po raz pierwszy wyprodukowany w XIX wieku jako źródło oleju do lamp. Dopiero w latach 70. XX wieku stał się popularnym olejem kuchennym, po tym, jak naukowcy opracowali nową odmianę rzepaku o niższej zawartości kwasu erukowego, co czyni go bezpiecznym do spożycia przez ludzi.