Chociaż kruszyna nie jest tak przerażająca jak barszcz Sosnowskiego, to nadal poważny gatunek inwazyjny powodujący różne problemy tam, gdzie rośnie.

Kruszyna to skrót od rodzaju Rhamnus, który obejmuje około 110 gatunków krzewów i małych drzew. Niestety, to sprawia, że dość trudno jest ogólnie zidentyfikować „kruszynę”.

 

Które kruszyny są inwazyjne i jak je rozpoznać?

Gatunki kruszyny pochodzą z Ameryki Północnej, Ameryki Południowej, Azji i Europy – dlaczego zatem uważa się je za inwazyjne w dużej części środkowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych?

Dla przypomnienia, gatunek inwazyjny to roślina (lub zwierzę czy grzyb), która powoduje szkodę ekologiczną lub ekonomiczną w nowym środowisku, gdzie nie jest rodzimy (definicja NOAA).

Ponieważ termin „kruszyna” obejmuje ponad 100 gatunków roślin, możliwe jest, że jeden gatunek kruszyny jest całkowicie rodzimy i nie powoduje problemów na danym obszarze, podczas gdy inny gatunek kruszyny jest inwazyjny i problematyczny. Zamieszanie wynika głównie z naszego języka!

Potoczna nazwa problematycznych gatunków kruszyny to „kruszyna europejska”, ale znowu ten termin wydaje się obejmować kilka różnych gatunków.

W dużej części Stanów Zjednoczonych najbardziej inwazyjne formy kruszyny to:

• Kruszyna pospolita (Rhamnus cathartica). Ten gatunek jest problemem na obszarze północno-wschodnich, środkowo-zachodnich i zachodnich Stanów Zjednoczonych. Został sprowadzony w XIX wieku jako roślina ogrodowa. Jest to wysoki krzew, o wielu pędach dorastających do 6 metrów wysokości. Liście mają kształt mniej więcej eliptyczny, z drobnymi ząbkami i ostro zakończonym wierzchołkiem. Są ciemnozielone i lekko błyszczące.
• Kruszyna błyszcząca (Frangula alnus). Ten gatunek występuje w trzech odmianach: wysokiej i wąskiej oraz dwóch o wąskich, paprociopodobnych liściach. Ten gatunek jest szczególnie agresywny na terenach podmokłych. Pod względem wyglądu w dużej mierze przypomina kruszynę pospolitą.

 

W niektórych stanach import, sprzedaż lub uprawa tych gatunków jest nielegalna.

Na potrzeby dalszej części, podobnie jak większość społeczności niemającej charakteru naukowego, będziemy nazywać te gatunki kruszyną europejską.

Zanim usuniesz lub zabijesz kruszynę europejską, upewnij się, że masz właściwą roślinę. Łatwo pomylić kruszynę europejską z wiśniami lub czarnymi wiśniami. Drzewa wiśni i czarnych wiśni zwykle mają dłuższe liście z wyraźnym zakończeniem. Najprostszy sposób rozróżnienia to obserwacja pąków.

Pąki (nowe przyrosty liści) kruszyny europejskiej przypominają kozy kopytka, czasem z krótkim kolcem między dwoma pąkami. Są położone blisko siebie i prawie się krzyżują. Pąki czarnych wiśni i wiśni rosną pojedynczo, a nie parami.

 

 

 

Dlaczego kruszyna europejska jest tak szkodliwa?

Kruszyna europejska to poważny problem dla lasów i innych ekosystemów w Stanach Zjednoczonych. Gdy się rozprzestrzenia, konkurencja z rodzimymi roślinami o światło i składniki odżywcze jest bardzo silna. Gdy kruszyna europejska zaczyna dominować w ekosystemie, nie zostawia wiele jedzenia dla rodzimych zwierząt.

To wszystko oznacza, że inwazja kruszyny europejskiej zagraża dobrostanowi ekosystemu. Co gorsza, kruszyna europejska zwykle dodatkowo pogarsza stan ekosystemu poprzez zacienianie rodzimych roślin. To przyczynia się do erozji, powodując osuwiska lub nawet zapadanie się wzgórz. Wreszcie, kruszyna europejska jest siedliskiem grzybów i owadów szkodliwych dla upraw.

Jednym z największych problemów związanych z kruszyną europejską jest to, że rośnie bardzo gęsto i wyjątkowo zmienia podszyt leśny. Jak większość gatunków inwazyjnych, nie ma naturalnych wrogów, którzy ograniczaliby jej wzrost. Rośnie bardzo szybko i niekontrolowanie.

 

Jak mogę pomóc? Usuwanie kruszyny europejskiej jest proste!

Na szczęście kruszyna europejska nie jest niebezpieczna (w przeciwieństwie do trującego bluszczu, trującego dębu, trującego sumaka czy barszczu Sosnowskiego).

To, czego brakuje jej w toksyczności powodującej pęcherze, nadrabia odpornością.

Jak większość roślin inwazyjnych, usuwanie kruszyny europejskiej to wieloletnie zobowiązanie. Nasiona mogą przetrwać w glebie przez lata, nawet po zabiciu innych roślin.

Podzielmy metody usuwania kruszyny europejskiej w zależności od nasilenia inwazji.

• Zaledwie kilka siewek. Przy roślinach o łodygach cieńszych niż około ⅜ cala (ok. 1 cm) zazwyczaj można wyciągnąć je ręcznie. Te rośliny są na tyle małe, że nie odrosną ponownie.
• Duża liczba siewek. Spryskaj obszar glyphosatem (RoundUp) lub triklopyrem, aby zabić kruszynę europejską. Przy prawidłowym zastosowaniu triklopyr nie zabije traw na danym terenie.
  • Możesz też ściąć siewki przy pniu, a następnie pomalować je herbicydem. Jeśli masz ciężką inwazję, dodaj barwnik do herbicydu, aby wiedzieć, które pnie zostały już potraktowane.
  • Jeśli chcesz unikać herbicydów, możesz przykryć pnie puszką lub czarnym plastikowym „woreczkiem na kruszynę”, aby zapobiec odrostom.
• Dorosłe egzemplarze (z siewkami lub bez). Samo ścięcie kruszyny nie zniszczy jej. Konieczne jest połączenie jak najkrótszego ścięcia rośliny (nożycami lub małą piłą) z innymi metodami zapobiegania odrostom. Przy dorosłych roślinach możesz albo malować herbicydy (jak wyżej), albo przykryć pnie (jak wyżej).
  • Najskuteczniejszy czas na usuwanie kruszyny to późna wiosna albo jesień. Nie trać czasu w maju czy czerwcu, gdy roślina łatwo odrasta.
• Po prostu chcę pomóc mojemu regionowi. Większość obszarów z inwazją kruszyny europejskiej organizuje dni wolontariatu. Skontaktuj się z lokalnym Departamentem Zasobów Naturalnych (DNR) lub służbą leśną, aby sprawdzić, czy są planowane takie dni.

 

 

Nie zapomnij, że przez kilka lat będziesz musiał wracać, aby sprawdzać i usuwać odrosty kruszyny europejskiej. Niestety kontrola tej rośliny wymaga stałej czujności.

Z Twoją pomocą możemy kontrolować kruszynę europejską w całych Stanach Zjednoczonych. Nawet jeśli nie masz kruszyny w swoim ogrodzie, zachęcamy do pomocy lokalnej społeczności poprzez wolontariat. Jesień to idealny czas na usuwanie kruszyny!