
(Lupinus mutabilis)

Trembling mountain lupine, Andean lupin, Tarwi, Andean lupine, Lupin
Lupinus mutabilis, powszechnie znany jako łubin andyjski, jest gatunkiem rośliny kwitnącej pochodzącej z Andów w Ameryce Południowej. Jest to jednoroczne zioło, które dorasta do 1,5 m wysokości i wytwarza efektowne, wyprostowane kwiatostany o niebieskich, różowych, fioletowych lub białych kwiatach. Roślina znana jest z jadalnych nasion, które są wykorzystywane jako źródło pożywienia w regionie andyjskim.
Wysokość: 3-5 stóp (90-150 cm), rozpiętość: 1-2 stopy (30-60 cm)
Rośliny łubinu andyjskiego wymagają pełnego nasłonecznienia dla optymalnego wzrostu i kwitnienia. Potrzebują co najmniej sześciu godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie.
Rośliny łubinu andyjskiego preferują suche powietrze i nie wymagają wysokiej wilgotności.
Rośliny łubinu andyjskiego nie wymagają intensywnego nawożenia. Zrównoważony nawóz o powolnym uwalnianiu stosowany raz w miesiącu w okresie wegetacji może pomóc w promowaniu zdrowego wzrostu i kwitnienia.
Rośliny łubinu andyjskiego nie wymagają ekstensywnego cięcia. Ścinanie przekwitłych kwiatów może pomóc w przedłużeniu okresu kwitnienia.
Rośliny łubinu andyjskiego mogą być podatne na mszyce, przędziorków i ślimaki. Regularna kontrola i leczenie mydłem owadobójczym lub olejem neem może pomóc w zwalczaniu tych szkodników.
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach
Rośliny łubinu andyjskiego wymagają umiarkowanego podlewania. Preferują wilgotną, przepuszczalną glebę, ale tolerują krótkie okresy suszy. Podlewaj rośliny obficie raz w tygodniu lub częściej podczas gorącej, suchej pogody.
Rośliny łubinu andyjskiego preferują temperatury od chłodnych do umiarkowanych, między 60-75°F (15-24°C). Mogą tolerować temperatury tak niskie, jak 40 ° F (4 ° C) i tak wysokie, jak 85 ° F (29 ° C).
Rośliny łubinu andyjskiego są zwykle uprawiane jako rośliny jednoroczne i można je sadzić wiosną po ostatnich przymrozkach. Mają stosunkowo krótki okres wegetacyjny i zaczną spadać późnym latem.
Rośliny łubinu andyjskiego są stosunkowo łatwe w uprawie w odpowiednich warunkach. Wymagają pełnego nasłonecznienia, umiarkowanego podlewania i przepuszczalnej gleby.
Rośliny łubinu andyjskiego nie są odporne na mróz i są zwykle uprawiane jako rośliny jednoroczne w strefach mrozoodporności USDA 9-11.
Rośliny łubinu andyjskiego były uprawiane od tysięcy lat przez rdzenną ludność regionu andyjskiego w Ameryce Południowej. Z nasion robi się tradycyjne danie o nazwie „chocho”, które przypomina hummus.