Penjing to starożytna chińska forma sztuki tworzenia krajobrazów w miniaturowej skali. Ta forma sztuki jest również znana pod nazwą penzai. Sceny przedstawiają żywe rośliny, które artyści i opiekunowie skrupulatnie przycinają i pielęgnują, aby wyrazić emocje. Prace Penjing mogą być bajkowymi, surrealistycznymi scenami. Artyści umieszczają miniaturowe figurki, takie jak koń czy postać, opowiadając senne narracje o naturalnych elementach. Przede wszystkim celem tej formy sztuki jest ucieleśnienie zasad rządzących naturą. Dziś przyjrzymy się podstawom tego starożytnego rzemiosła oraz różnym elementom, które je definiują we współczesności. 

 

Historia Penjing

 

Sięgając aż do I wieku n.e. (a być może nawet wcześniej), praktycy taoistycznego mistycyzmu starali się tworzyć krajobrazy w miniaturze. Ludzie traktują to jako sposób na skupienie się na i zwiększenie właściwości, których doświadczamy przy oglądaniu pejzaży w pełnej skali. W najwcześniejszych wersjach tej sztuki mówiono o legendarnym mocy zmniejszania całych krajobrazów do rozmiaru szerokiej donicy. Buddyjscy mnisi z Chin przywieźli tę sztukę do Japonii. Członkowie arystokracji, a nawet samuraje ją praktykowali. Dziś studenci często uczą się przez dziesięć lub więcej lat, by zdobyć wystarczające umiejętności w tym rzemiośle. 

 

 

W języku chińskim „pen” oznacza donicę, a „jing” tłumaczy się jako krajobraz lub sceneria. Kiedy te dzieła są dobrze wykonane, są żywymi hołdami dla natury, które wyrażają szacunek i uznanie dla świata przyrody, co jest głęboko zakorzenione w tradycyjnej kulturze chińskiej. 

 

Penjing to styl artystyczny, który naśladuje dziką, naturalną estetykę. Roślinność prezentowana jest w kontrolowanej formie krajobrazu. Przeciwnie, bonsai to bardziej wyrafinowany, kontrolowany sposób przedstawiania natury początkowo zainspirowany chińską praktyką Penjing. Miniaturowe krajobrazy są dziś popularną formą sztuki na całym świecie, zachwycając i fascynując dzieci, botaników oraz kolekcjonerów sztuki. 

 

Style Penjing

 

Chiny są rozległe. Z tą skalą idzie regionalny charakter i różnorodność. Sztuka penjing odzwierciedla te różnice, z konkretnymi stylami penjing wyodrębnionymi na podstawie lokalizacji geograficznych i kulturowych. Należą do nich między innymi styl Lingnan, styl Tajwan, styl Szanghaj oraz styl Yangzhou. Eksperci w tej sztuce wyróżniają trzy główne kategorie w ramach tych geograficznych podziałów. 

 

 

Shumu – 樹木盆景

 

Styl Shumu to krajobraz z drzewami, które artyści sadzą wewnątrz pojemnika. Eksperci Penjing definiują ten styl poprzez przycinanie, formowanie i drutowanie krajobrazu w kierunku pielęgnowanej wizji. Styl ten jest bardzo podobny do tradycji bonsai w Japonii. 

 

Shanshui – 山水盆景

 

Styl Shanshui penjing to krajobraz prezentujący skałę zanurzoną w tacy z wodą. Artyści starannie dobierają i umieszczają kamienie w wodzie. Często do kompozycji włączają także drobne, żywe rośliny. 

 

Shuihan – 水旱盆景

 

 

Styl Shuihan to miniature krajobrazy, które mogą zawierać drzewa, skały, wodę oraz dodatkowe drobne figurki domów, zwierząt i ludzi. Artyści łączą style poprzednich dwóch kategorii, tworząc krajobrazy Shuihan. W efekcie te szczegółowe krajobrazy przekazują abstrakcyjną narrację. 

 

Rozwijająca się forma sztuki

 

Częścią piękna penjing jako formy sztuki jest to, że jest to płynna i ewoluująca forma wyrazu, dzięki sposobom, w jakie poszczególni artyści eksperymentują. Styl i treść tej sztuki są coraz bardziej zróżnicowane według artysty penjing Zhao Quingquan. Bez względu na techniczne zmiany w definicji sztuki, jej celem jest „widzieć wielkość w małym” i przekazywać uniwersalne emocje. 

 

Jak praktykować Penjing w domu

 

Dziesięć lat intensywnych studiów w ogrodzie botanicznym w Szanghaju może nie być realistycznym przedsięwzięciem dla większości z nas. Szczęśliwie to nie oznacza, że piękne, spokojne estetyki tej sztuki nie mogą być doceniane w twoim własnym domu lub ogrodzie. 

 

 

Znajdowanie płytkiej donicy z odpływem to kluczowy punkt wyjścia. Dla niemal wszystkich miniaturowych krajobrazów potrzebujesz dostępu do jasnego światła i stałej, umiarkowanej temperatury. To są proste kroki. Co dalej? Badania - mnóstwo badań, ale to może być najprzyjemniejsza część procesu. Na przykład możesz wymarzyć scenę, którą chcesz naśladować lub uczcić, a następnie współpracować z roślinami, które hodujesz, by ją ożywić. 

 

Istnieje rozwijający się przemysł bonsai na zachodzie, z bestsellerowymi książkami i tablicami na Pinterest, by zdobywać pomysły. Często lokalne sklepy ogrodnicze sprzedają odmiany roślin przyjazne dla miniatur, kamienie i mchy do kupienia i użycia. Niezliczona ilość informacji w internecie jest na wyciągnięcie ręki. Najważniejsze jest jednak, by połączyć ciekawość i cierpliwość podczas eksperymentowania, bo to właśnie one będą twoimi najważniejszymi przewodnikami w pielęgnowaniu tych miniaturowych scen o niezwykłym pięknie w twoim życiu.