
(Stephania japonica)

Snake vine, Japanese stephania, Tennent's stepania, S. japonica
Stephania japonica to wieloletni gatunek winorośli należący do rodziny Menispermaceae. Ma zdrewniałą łodygę i dorasta do 3 metrów długości. Liście są naprzemienne, sercowate i błyszczące, zielone. Kwiaty są małe, zielonkawo-białe i kwitną wczesnym latem. Owocem jest mała, czerwona jagoda zawierająca jedno nasiono.
Do 30 stóp (914 cm)
Stephania japonica preferuje jasne, przefiltrowane światło. Toleruje trochę cienia, ale nie radzi sobie dobrze w bezpośrednim świetle słonecznym.
Roślina ta preferuje wysoki poziom wilgotności, dlatego zaleca się regularne spryskiwanie liści lub umieszczenie tacy z wodą w pobliżu rośliny, aby zwiększyć wilgotność.
Nawozić roślinę co miesiąc w sezonie wegetacyjnym zrównoważonym nawozem. Zmniejszyć nawożenie w miesiącach zimowych.
Przycinaj roślinę późną zimą lub wczesną wiosną, zanim pojawi się nowy wzrost. Usuń wszystkie martwe lub uszkodzone łodygi i przytnij zarośnięte gałęzie, aby zachęcić do bardziej krzaczastego wzrostu.
Typowymi szkodnikami Stephania japonica są przędziorki, mączliki i wełnowce. Może być również podatny na choroby grzybowe, takie jak mączniak prawdziwy.
6-8 stóp (182-244 cm)
Podlewaj roślinę regularnie, utrzymując glebę wilgotną, ale nie podmokłą. Pozwól glebie lekko wyschnąć między podlewaniami.
Stephania japonica preferuje ciepłe temperatury między 65-85°F (18-29°C). Toleruje nieco niższe temperatury, ale powinna być chroniona przed mrozem.
Okres wegetacji Stephania japonica trwa od późnej wiosny do wczesnej jesieni.
Stephania japonica jest uważana za średnio trudną w uprawie. Wymaga specyficznych warunków uprawy i może być podatny na szkodniki i choroby.
Stephania japonica jest odporna na strefy USDA 9-11.
Stephania japonica jest stosowana w tradycyjnej medycynie chińskiej w leczeniu różnych dolegliwości, w tym gorączki, biegunki i reumatoidalnego zapalenia stawów.