
(Populus nigra italica)

Lombardy poplar, Italian poplar
Populus nigra italica to drzewo liściaste, które może dorastać do 30 metrów wysokości. Ma wyprostowany pokrój i wąską koronę. Liście są w kształcie rombu i błyszcząco zielone. Kora za młodu jest gładka i szarobrązowa, z wiekiem staje się szorstka i głęboko spękana. Drzewo produkuje wiosną kotki, po których pojawiają się małe, puszyste nasiona.
60 - 80 stóp (18 - 24 metry)
Topole lombardzkie preferują pełne słońce, ale tolerują również cień. Wymagają co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie.
Topole lombardzkie nie mają szczególnych wymagań wilgotnościowych.
Topole lombardzkie nie wymagają nawozów, ale wiosną mogą korzystać ze zbilansowanego nawozu.
Topole lombardzkie wymagają regularnego przycinania, aby zachować swój kształt i zapobiec pękaniu. Przycinanie należy wykonać późną zimą lub wczesną wiosną, zanim pojawią się nowe przyrosty.
Topole lombardzkie są podatne na mszyce, świdry i choroby rakowe.
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach
Topole lombardzkie wymagają regularnego podlewania, zwłaszcza w pierwszych latach wzrostu. Preferują wilgotną, dobrze przepuszczalną glebę i tolerują sporadyczne powodzie.
Topole lombardzkie są odporne na strefy USDA 4-9 i tolerują szeroki zakres temperatur.
Okres wegetacji topoli lombardzkich trwa od wiosny do jesieni.
Topole lombardzkie są stosunkowo łatwe w uprawie, ale wymagają regularnej pielęgnacji i przycinania.
4-9
Topola lombardzka była popularnym drzewem w XVIII-wiecznym projektowaniu krajobrazu i często była używana do wykładania podjazdów do wielkich posiadłości.