
(Nephrolepis exaltata)

Boston fern, Sword fern, Nephrolepis, Common fern
Nephrolepis exaltata to tropikalny gatunek paproci, który pochodzi z Ameryki, Afryki i Polinezji. Jest powszechnie znana jako paproć bostońska ze względu na jej popularność w mieście w XIX wieku.
24-36 cali (60-90 cm)
Paprocie bostońskie preferują jasne, pośrednie światło. Bezpośrednie światło słoneczne może spalić ich liście, a zbyt mało światła może spowodować, że roślina stanie się długonoga.
Paprocie bostońskie wymagają wysokiego poziomu wilgotności, aby się rozwijać. Powinny być umieszczone w pomieszczeniu o wilgotności co najmniej 50% lub w pobliżu nawilżacza lub tacy żwirowej.
Paprocie bostońskie należy nawozić co 2-4 tygodnie w sezonie wegetacyjnym zrównoważonym, rozpuszczalnym w wodzie nawozem. W miesiącach zimowych nie wymagają nawożenia.
Martwe lub pożółkłe liście należy regularnie usuwać, aby pobudzić nowy wzrost. Paprocie bostońskie można również dzielić co kilka lat, aby zapobiec przeludnieniu.
Typowymi szkodnikami paproci bostońskich są przędziorki, wełnowce i łuski. Mogą być również podatne na choroby grzybowe, jeśli są nadmiernie podlewane.
12-24 cali (30-60 cm)
Gleba powinna być stale wilgotna, ale nie podmokła. Podlewanie raz w tygodniu jest zwykle wystarczające, ale częstotliwość należy zwiększyć podczas gorącej, suchej pogody.
Idealny zakres temperatur dla paproci bostońskiej wynosi od 60 do 75°F (15-24°C). Powinny być trzymane z dala od przeciągów i zimnego powietrza.
Paprocie bostońskie można uprawiać przez cały rok, ale mogą wymagać częstszego podlewania i nawożenia w miesiącach wiosennych i letnich, kiedy aktywnie rosną.
Paprocie bostońskie są stosunkowo łatwe w uprawie, ale wymagają wysokiego poziomu wilgotności i konsekwentnego podlewania. Są dobrym wyborem dla początkujących ogrodników.
9-11
NASA umieściła paproć bostońską jako jedną z najlepszych roślin oczyszczających powietrze, ponieważ może pomóc usunąć z powietrza zanieczyszczenia, takie jak formaldehyd i ksylen.