
(Lupinus arboreus)

Yellow bush lupine, Tree lupine, Coastal lupine
Lupinus arboreus to gatunek łubinu znany pod wspólną nazwą łubinu żółtego. Jest to podobna do krzewu wieloletnia roślina pochodząca z zachodnich Stanów Zjednoczonych, gdzie rośnie wzdłuż wybrzeża i w przybrzeżnych pasmach górskich. Wiosną i latem roślina wytwarza wysokie kłosy jasnożółtych kwiatów.
24-60 cali (60-152 cm) wysokości, 24-36 cali (60-91 cm) szerokości
Łubin żółty krzewiasty wymaga pełnego nasłonecznienia, aby dobrze się rozwijać. Powinien być sadzony w miejscu, które otrzymuje co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie.
Łubin żółty preferuje niską wilgotność i nie wymaga specjalnej uwagi w tym zakresie.
Łubin żółty krzewiasty nie wymaga dużo nawozów. Zbilansowany nawóz o powolnym uwalnianiu można zastosować wiosną, aby pobudzić zdrowy wzrost i kwitnienie.
Ta roślina nie wymaga dużego przycinania, ale martwe kwiaty mogą zachęcić do większej ilości kwiatów. Można go również przycinać jesienią, aby usunąć martwy lub uszkodzony wzrost.
Łubin żółty na ogół nie jest dotknięty przez szkodniki ani choroby, ale może być podatny na gnicie korzeni w słabo przepuszczalnej glebie.
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach
Roślina ta jest odporna na suszę i nie wymaga obfitego podlewania. W sezonie wegetacyjnym należy ją obficie podlewać raz w tygodniu, aw okresach opadów lub chłodniejszych dni rzadziej.
Roślina ta jest przystosowana do łagodnego nadmorskiego klimatu zachodnich Stanów Zjednoczonych i najlepiej radzi sobie w umiarkowanych temperaturach między 60-75°F (15-24°C). Może tolerować pewne mrozy, ale nie jest mrozoodporna.
Żółty krzew łubinu kwitnie wiosną i latem, zazwyczaj od kwietnia do sierpnia.
Łubin żółty krzewiasty jest stosunkowo łatwy w uprawie i wymaga minimalnej konserwacji. Jest dobrze przystosowany do nadmorskich klimatów zachodnich Stanów Zjednoczonych.
Łubin żółty jest odporny na strefy USDA 8-10.
Łubin żółty krzewiasty jest rośliną ważną dla ekologii wydm nadmorskich i innych siedlisk piaszczystych. Ma głęboki korzeń palowy, który pomaga stabilizować glebę i zapobiegać erozji, a jej kwiaty są ważnym źródłem pożywienia dla pszczół, motyli i innych owadów zapylających.