
(Lilium henryi)

Henry's lily, Orange daylily, Tiger lily
Lilium henryi to gatunek lilii pochodzący z centralnych i zachodnich Chin. Jest to wieloletnia roślina zielna wyrastająca z cebulki. Kwiaty są pomarańczowo-żółte i cętkowane bordowo lub fioletowo. Jest popularną rośliną ogrodową, powszechnie uprawianą ze względu na atrakcyjne kwiaty i słodki zapach.
36-48 cali (91-122 cm)
Lilium henryi wymaga pełnego słońca do półcienia. Najlepiej sadzić ją w miejscu, które otrzymuje co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie.
Lilium henryi preferuje umiarkowany poziom wilgotności, około 40-60%. Jeśli powietrze jest zbyt suche, możesz zwiększyć wilgotność, spryskując liście lub umieszczając w pobliżu nawilżacz.
Nawozić roślinę zrównoważonym nawozem raz w miesiącu w okresie wegetacji. Przestań nawozić jesienią, aby umożliwić roślinie przejście w stan spoczynku.
Usuń przekwitłe kwiaty, aby zachęcić roślinę do produkcji większej liczby kwiatów. Odetnij łodygi do ziemi po tym, jak jesienią żółkną.
Typowe szkodniki to mszyce, przędziorki i chrząszcze lilii. Choroby obejmują zarazę Botrytis i zgniliznę cebul.
24-36 cali (61-91 cm)
Wymaga umiarkowanego podlewania, utrzymując glebę wilgotną, ale nie podmokłą. Podlewaj roślinę obficie raz w tygodniu w okresie wegetacji i ogranicz podlewanie zimą.
Rośnie dobrze w temperaturach między 60-75 ° F (15-24 ° C). Może tolerować temperatury tak niskie, jak 50 ° F (10 ° C) i tak wysokie, jak 85 ° F (29 ° C).
Okres wegetacji Lilium henryi trwa od późnej wiosny do wczesnej jesieni.
Lilium henryi jest średnio trudna w uprawie. Wymaga dobrze przepuszczalnej gleby, umiarkowanego podlewania oraz ochrony przed szkodnikami i chorobami.
Jest odporny w strefach USDA 4-8.
Lilium henryi nosi imię Augustyna Henry'ego, irlandzkiego kolekcjonera roślin, który odkrył ten gatunek w Chinach pod koniec XIX wieku.