Specjalna oferta internetowa – 50% zniżki!
Skorzystaj z oferty
PlantSnap
Pielęgnacja roślin
Paradise nut
(Lecythis pisonis)
Znana również jako
Paradise nut, Brazil nut, Coconut of the amazon, Lecythis
O tej roślinie
Lecythis pisonis to gatunek drzewa z rodziny Lecythidaceae. Jest powszechnie znany jako Paradise Nut lub Monkey Pot. Roślina pochodzi z lasów deszczowych Amazonii w Ameryce Południowej.
Instrukcje pielęgnacji
Rozmiar na zewnątrz
40-50 stóp (12-15 metrów) wysokości i 20-30 stóp (6-9 metrów) szerokości
Wymagania świetlne
Paradise Nut woli półcień od pełnego słońca. Toleruje bezpośrednie działanie promieni słonecznych, ale wymaga ochrony przed silnymi wiatrami.
Wymagania wilgotnościowe
Paradise Nut rozwija się w warunkach wysokiej wilgotności, około 80%. Zaleca się regularne spryskiwanie liści.
Harmonogram nawożenia
Paradise Nut wymaga regularnego nawożenia w okresie wegetacji. Używaj zrównoważonego nawozu co dwa tygodnie.
Zasady przycinania
Roślina nie wymaga przycinania, ale można nią formować drzewo lub usuwać martwe gałęzie.
Częste szkodniki i choroby
Paradise Nut jest podatny na szkodniki, takie jak przędziorki, wełnowce i łuski. Mogą na nią również wpływać choroby grzybowe, takie jak plamistość liści i mączniak prawdziwy.
Rozmiar w pomieszczeniu
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach
Harmonogram podlewania
Roślina wymaga regularnego podlewania, szczególnie w okresie wegetacji. Gleba powinna być wilgotna, ale nie podmokła.
Zakres temperatur
Roślina preferuje ciepłe temperatury między 65-85°F (18-29°C). Nie toleruje mrozu.
Sezon wegetacyjny
Rajski orzech rośnie w porze deszczowej w amazońskim lesie deszczowym, od grudnia do maja.
Poziom trudności uprawy
Paradise Nut jest uważany za średnio trudny w uprawie. Wymaga specyficznych warunków uprawy i regularnej pielęgnacji.
Strefy mrozoodporności USDA
Paradise Nut nie jest mrozoodporny i nie toleruje mrozu. Nadaje się do stref twardości USDA 10-12.
Czy wiesz, że?
Rajski orzech bierze swoją nazwę od faktu, że był tradycyjnie używany przez rdzenne plemiona w amazońskim lesie deszczowym do zatrzymywania wody, a małpy były znane z tego, że używały swoich mocnych szczęk do rozbijania twardej skorupy, aby dostać się do wody w środku.
