
(Juglans cinerea)

Butternut, White walnut, Oilnut
Juglans cinerea to gatunek drzewa liściastego pochodzącego z Ameryki Północnej. Jest powszechnie znany jako orzech piżmowy, orzech biały lub orzech oleisty. Drzewo wytwarza aromatyczny orzech, który jest używany do gotowania i pieczenia.
50-60 stóp (15-18 metrów)
Drzewa piżmowe wolą pełne słońce od półcienia. Wymagają co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie.
Drzewa piżmowe nie mają szczególnych wymagań dotyczących wilgotności.
Nawozić drzewa piżmowe wczesną wiosną zrównoważonym nawozem. Nie nawozić jesienią.
Przycinaj drzewa piżmowe późną zimą lub wczesną wiosną, zanim pojawi się nowy wzrost. Usuń martwe, uszkodzone lub chore gałęzie. Rozrzedź zatłoczone gałęzie, aby poprawić cyrkulację powietrza.
Orzech piżmowy może być podatny na raka piżmowego, chorobę grzybiczą, która może zabić drzewo. Curculio piżmowe to pospolity szkodnik, który może uszkodzić orzechy drzewa.
Nie dotyczy
Drzewa piżmowe preferują stale wilgotną glebę, ale mogą tolerować pewną suszę. Podlewaj drzewo głęboko raz w tygodniu w okresach suszy.
Drzewa piżmowe są odporne na strefy USDA 3-7. Mogą tolerować temperatury tak niskie, jak -40°F (-40°C).
Okres wegetacji drzew piżmowych trwa od późnej wiosny do wczesnej jesieni.
Drzewa piżmowe mogą być trudne w uprawie ze względu na ich podatność na raka piżmowego. Wymagają również dużo miejsca do wzrostu, przez co nie nadają się do małych ogródków.
Strefy twardości USDA 3-7
Drzewo piżmowe jest ważnym gatunkiem dzikiej przyrody, dostarczając pożywienia i siedlisk dla różnych zwierząt, w tym wiewiórek, wiewiórek i ptaków.