Specjalna oferta internetowa – 50% zniżki!
Skorzystaj z oferty
PlantSnap
Pielęgnacja roślin
Golden bell
(Forsythia)
Znana również jako
Golden bell, Winter jasmine
O tej roślinie
Forsycja to krzew liściasty, który słynie z jasnożółtych kwiatów. Roślina ma krzaczasty pokrój i może dorastać do 3 metrów wysokości i szerokości. Jej liście są proste, ciemnozielone i jajowate. Kwiaty są produkowane wczesną wiosną, zanim pojawią się liście, i zwykle mają średnicę od 1 do 2 cali (2,5 do 5 cm).
Instrukcje pielęgnacji
Rozmiar na zewnątrz
6 do 10 stóp (1,8 do 3 metrów) wysokości i szerokości
Wymagania świetlne
Forsycja woli pełne słońce niż półcień. Toleruje trochę cienia, ale kwitnienie może być ograniczone.
Wymagania wilgotnościowe
Forsycja nie ma określonych wymagań dotyczących wilgotności.
Harmonogram nawożenia
Forsycja korzysta z regularnego nawożenia zbilansowanym nawozem. Nakarm roślinę wczesną wiosną, zanim zacznie się nowy wzrost.
Zasady przycinania
Przycinaj forsycję po kwitnieniu, aby zachować jej kształt i promować nowy wzrost. Usuń martwe, uszkodzone lub chore drewno.
Częste szkodniki i choroby
Forsycja jest ogólnie wolna od szkodników, ale może być podatna na mszyce, przędziorków i łuski. Traktuj inwazje mydłem owadobójczym lub olejem ogrodniczym.
Rozmiar w pomieszczeniu
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach
Harmonogram podlewania
Roślina wymaga regularnego podlewania, szczególnie w okresie wegetacji. Preferuje dobrze przepuszczalną glebę i nie toleruje podmokłych warunków.
Zakres temperatur
Roślina jest odporna i toleruje szeroki zakres temperatur. Może przetrwać w strefach odporności USDA od 5 do 8.
Sezon wegetacyjny
Okres wegetacji forsycji przypada na wiosnę i wczesne lato, kiedy to wytwarza ona jaskrawożółte kwiaty. Roślina przechodzi w stan spoczynku jesienią i zimą.
Poziom trudności uprawy
Forsycja jest łatwa w uprawie i wymaga minimalnej konserwacji.
Strefy mrozoodporności USDA
Strefy twardości USDA od 5 do 8
Czy wiesz, że?
Forsycja została nazwana na cześć Williama Forsytha, szkockiego botanika, który był głównym ogrodnikiem króla Jerzego III. Roślina pochodzi z Chin, ale była uprawiana w Europie i Ameryce Północnej od XIX wieku.
