
(Buceras buceras)

Bullet tree, Elephant tree, Giant tree, Buccaneer pine
Buceras buceras to gatunek drzewa należący do rodziny Bucerotidae. Jest powszechnie znany jako dzioborożec wielki lub dzioborożec wklęsły. Ten ptak jest jednym z większych członków rodziny dzioborożców i występuje w tropikalnych i subtropikalnych lasach Azji.
47-65 cali (120-165 cm)
Wielkie dzioborożce wymagają jasnego, pośredniego światła. Powinny być trzymane w miejscu, które otrzymuje dużo naturalnego światła, ale nie jest wystawione na bezpośrednie działanie promieni słonecznych.
Wielkie dzioborożce wymagają wysokiego poziomu wilgotności. Idealny zakres wilgotności wynosi od 50% do 70%. Aby zwiększyć wilgotność, roślinę można regularnie spryskiwać lub umieścić na tacy wypełnionej wodą.
Nawozić roślinę co 2-3 tygodnie w sezonie wegetacyjnym zrównoważonym nawozem. Zmniejsz nawożenie w miesiącach zimowych.
Przycinanie nie jest konieczne w przypadku dzioborożca wielkiego.
Typowymi szkodnikami są przędziorki i wełnowce. Choroby, takie jak zgnilizna korzeni, mogą wystąpić, jeśli gleba jest zbyt mokra.
Nie dotyczy
Podlewanie powinno odbywać się regularnie, aby gleba była wilgotna, ale nie podmokła. Między podlewaniami należy pozwolić glebie lekko wyschnąć.
Dzioborożce wielkie preferują ciepłe temperatury między 65-85°F (18-29°C). Powinny być chronione przed zimnymi przeciągami i nagłymi zmianami temperatury.
Okres wegetacji dzioborożców wielkich trwa od wiosny do jesieni.
Dzioborożce wielkie są uważane za trudne w uprawie ze względu na ich specyficzne wymagania dotyczące wilgotności, temperatury i światła. Wymagają również dużej ilości miejsca do wzrostu.
Wielkie dzioborożce nie są oceniane jako strefy odporności USDA, ponieważ nie są gatunkiem roślin.
Wielkie dzioborożce są znane ze swoich wyjątkowych nawyków gniazdowania. Samica zamyka się w zagłębieniu drzewa, używając mieszanki błota, odchodów i resztek jedzenia. Pozostanie w jamie przez cały okres lęgowy, polegając na samcu, który przyniesie jej pożywienie przez mały otwór.