
(Berberis wilsoniae)

Barberry, Wilson's barberry, Wilson barberry
Berberis wilsoniae to gatunek rośliny kwitnącej z rodziny Berberidaceae, pochodzącej z Chin. Jest to krzew liściasty, który może dorastać do 5 stóp (1,5 metra) wysokości i 6 stóp (1,8 metra) szerokości. Roślina ma kolczaste łodygi i błyszczące zielone liście, które jesienią stają się czerwonawo-fioletowe. Na wiosnę produkuje małe, żółte kwiaty, a latem ciemnoniebieskie jagody.
3-5 stóp (0,9-1,5 metra) wysokości i 4-6 stóp (1,2-1,8 metra) szerokości.
Berberis wilsoniae woli pełne słońce od półcienia. Może tolerować pewien cień, ale będzie produkować mniej kwiatów i owoców.
Roślina jest przystosowana do szerokiego zakresu poziomów wilgotności i nie wymaga żadnych specjalnych warunków wilgotnościowych.
Nawozić roślinę wiosną zbilansowanym nawozem. Unikaj nawożenia jesienią, ponieważ może to stymulować nowy wzrost, który może nie mieć czasu na stwardnienie przed zimą.
Przycinaj roślinę późną zimą lub wczesną wiosną, zanim pojawi się nowy wzrost. Usuń martwe lub uszkodzone drewno i przerzedź przepełnione gałęzie. W tym czasie możesz również kształtować roślinę.
Roślina jest ogólnie odporna na szkodniki i choroby, ale czasami może być dotknięta przez mszyce, przędziorków lub łuskowate.
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach.
Roślina preferuje glebę wilgotną, ale przepuszczalną. Podlewaj regularnie w sezonie wegetacyjnym, ale unikaj nadmiernego podlewania, które może prowadzić do gnicia korzeni.
Berberis wilsoniae jest odporny na strefy USDA od 6 do 9. Toleruje niskie temperatury do -10°F (-23°C).
Okres wegetacji Berberis wilsoniae trwa od wczesnej wiosny do późnej jesieni.
Berberis wilsoniae jest stosunkowo łatwa w uprawie i utrzymaniu. Jest to odporna roślina, która toleruje różne warunki.
Strefy twardości USDA od 6 do 9.
Berberis wilsoniae pochodzi od szkockiego kolekcjonera roślin, Ernesta Henry'ego Wilsona, który odkrył tę roślinę w zachodnich Chinach w 1901 roku.