Yeşil parmaklara sahip olmayan bireyler için mükemmel ev bitkisi sukulentlerdir! Bu çöl sever bitkiler dünyanın birçok yerinde endemiktir ve genellikle bakımı çok kolaydır. Bugün, sukulent bitkilerin 100 farklı türüne derinlemesine bakacağız.

 

Sukulent Nedir?

 

"Sukulent" terimi belirli bir cins, aile veya hatta bitki takımına atıfta bulunmaz. Aslında, sukulent grubuna giren bitkilerin hepsi birkaç farklı özellik sergiler:

 

• Kalın ve etli yapraklar veya gövdeler
• Genellikle çok suya ihtiyaç duymazlar
• Tüm sukulentler bol miktarda güneş ışığı ister
• Düşük nem koşullarına uyarlanmışlardır

 

Bu biraz belirsiz gibi görünüyorsa, bunun sebebi budur. Sukulentler için dar gereksinimler listesi nedeniyle, tahmini olarak 1.000’den fazla farklı sukulent türü bulunmaktadır. Birçoğu henüz keşfedilmemiştir.

 

Sukulent Bakımı

 

Daha önce de söylediğimiz gibi, sukulentlerin bakımı genellikle çok zor değildir. Bununla birlikte, bu çöl bitkilerini yetiştirirken her meraklı bitki sahibinin dikkat etmesi gereken birkaç şey vardır.

 

• Su: Sukulentleri aşırı sulamak çok kolaydır. Dikkat edilmesi gereken iyi bir ölçüt “nemli ama ıslak değil” dir. Parmağınızı toprağa batırdığınızda, kök sistemleri için kötü olan tamamen kuru olmamalıdır.
• Saksı: Sukulentler saksı bitkileridir. Yani, neredeyse her zaman bahçeye dikilmek yerine saksıda yetiştirilirler. Önemli olarak, saksının alt kısmında su tutan bir tabak olmadığından emin olun. Bu alt toprağı çok ıslak tutar ve kök çürümesine neden olur.
• Güneş: Sukulentler çöl ortamında evrimleşmiştir! Bu nedenle olabildiğince çok güneşe ihtiyaç duyarlar; tam güneş uygundur! Evinizin en parlak odasındaki en parlak pencereye, belki de asma sepet içine yerleştirilmelidirler. Neyse ki, sukulentler affedicidir, bu yüzden onları yetiştirmek için en iyi yeri bulma şansınız muhtemelen olacaktır.

 

 

100+ Sukulent Türü

 

Sukulent dünyası çok geniştir. Kaya bahçenize sukulent eklemek istiyorsanız veya sadece sukulent çeşitleri hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorsanız, bu rehbere göz atarak çağlar boyunca kuraklığa dayanıklı, az bakım gerektiren bitkiler hakkında bilgi edinebilirsiniz!

 

Kolaylık olması açısından, bu sukulentleri biyolojik takıma, aileye, cins ve türlere göre düzenledik. Bu rehber resimlerle birlikte gelir, böylece hangi sukulentten bahsettiğimizi kolayca tanımlayabilirsiniz.

 

Takım Asparagales

 

Aile Asparagaceae

 

 

Aloe Vera

 

• Yaygın isimleri: Aloe, aloe vera, gerçek aloe
• Yayılım bölgesi: Arap Yarımadası
• Morfoloji: Aloe veranın uzun dikenli yaprakları, yara veya yanıkların ağrısını hafifletebilen yaygın kullanılan tıbbi bir jeli içerir. Aloe bitkileri 2 feet yüksekliğe kadar büyüyebilir ve harika bir iç mekan bitkisi olur.

 

Agave undulata (Manfreda Undulata)

 

• Yaygın isimleri: Çikolata parçacıkları
• Yayılım bölgesi: Güneybatı Amerika Birleşik Devletleri, Orta Amerika
• Morfoloji: Bu dayanıklı sukulent, yapraklarını kaplayan belirgin bordo lekelerinden dolayı “çikolata parçacıkları” adını almıştır. Bu çöl bitkisinin çiçekleri 3-5 feet yüksekliğinde bir sapta büyür.

 

Agave ovatifolia

 

• Yaygın isimleri: Balina dili agave
• Yayılım bölgesi: Meksika
• Morfoloji: Balina dili agave, yavaş büyüyen bir sukulent örneğidir ve 5 feet genişliğe ve 5 feet yüksekliğe kadar büyüyebilir. Bir semelparous bitkisi olarak, bu agave hayatı boyunca sadece bir kez çiçek açacak ve meyve verdikten sonra ölecektir.

 

Agave tequilana

 

• Yaygın isimleri: Mavi agave, tekila agave
• Yayılım bölgesi: Meksika
• Morfoloji: Mavi agave bitkisi, agave nektarını üreten en ünlü sukulent olabilir ve bu nektar tekila endüstrisinde kullanılır! Bu ürünle ilgili şaşırtıcı olan, çiçek açıp meyve verdikten sonra tüm bitkinin ölmesidir (bu duruma semelparity denir).

 

Dracaena trifasciata

 

• Yaygın isimleri: Yılan bitkisi, altın kuş yuvası, kayınvalidenin dili
• Yayılım bölgesi: Batı Afrika
• Morfoloji: Yılan bitkisi yaygın bir ev bitkisi veya dış mekan bahçelerine ek olarak kolayca yetişir ve dayanıklı bir toprak örtüsü olarak kullanılabilir. Ayrıca havadaki toksinleri etkili bir şekilde giderdiği gösterilmiştir.

 

Yucca glauca

 

• Yaygın isimleri: Ayı otu, Büyük Ovalar yucca, dar yapraklı yucca
• Yayılım bölgesi: Kuzey Amerika
• Morfoloji: Bu dikenli, ipliksi sukulent Kuzey Amerika’daki birçok kurak çevrenin klasik bir özelliğidir. Geleneksel olarak, birçok farklı yucca parçası kullanılabilir; yaprakların keskin uçlarından iğne yapılabilir ve yapraklar kendileri parçalanarak "iplik" yapılabilir.

 

Aile Asphodelaceae

 

 

 

Aristaloe aristata

 

• Yaygın isimleri: Dantel aloe, meşale bitkisi, sülün aloe
• Yayılım bölgesi: Lesotho ve Güney Afrika
• Morfoloji: Dantel aloe genellikle üçgen yapraklardan oluşan yoğun bir “rozet” oluşturur. Sekiz inçe kadar büyüyen, turuncu-kırmızı çiçekler üretirler.

 

Haworthia truncata

 

• Yaygın isimleri: At dişleri
• Yayılım bölgesi: Güney Afrika, Little Karoo bölgesi
• Morfoloji: Bu sukulentler uygun bakım sağlanırsa 100 yıla kadar yaşayabilir. Gövdesizdir, koyu gri-yeşil yapraklara sahiptir ve yaklaşık sekiz inç yüksekliğe kadar büyürler.

 

Haworthiopsis fasciata Yucca glauca

 

• Yaygın isimleri: Küçük zebra bitkisi, zebra haworthia
• Yayılım bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu bitki H. truncata ile çok benzerdir, küçük zebra bitkisi daha küçüktür. Uzun, ince yaprakları at dişlerine göre biraz daha düzgündür.

 

Takım Rosales

 

Aile Urticaceae

 

 

Pilea peperomioides

 

• Yaygın isimleri: Çin para bitkisi, misyoner bitkisi, pankek bitkisi
• Yayılım bölgesi: Batı ve güneybatı Çin
• Morfoloji: Çin para bitkileri parlak yeşil, gümüş para pankek şeklinde yaprakları ile bilinir. Küçük, krem beyaz çiçekler üretebildikleri zayıf ışık alan alanlarda en iyi şekilde büyürler.

 

Aile Moraceae

 

Dorstenia albertii

 

• Yaygın isimleri: Ficus kaktüsü
• Yayılım bölgesi: Doğu Brezilya
• Morfoloji: İlginç bir şekilde, bu sukulent türü Brezilya’nın Espírito Santo eyaletindeki küçük bir ormanlık bölgeye özgüdür. Bu bitkinin küçük, tüylü bir gövdesi vardır ve sekiz inç yüksekliğe kadar büyür.

 

Dorstenia brasiliensis

 

• Yaygın isimleri: Contrayerva
• Yayılım bölgesi: Güney Amerika ve Karayipler yağmur ormanları
• Morfoloji: D. brasiliensis iltihap önleyici özellikleri ile bilinir. Bu sukulentin yaprakları çok ilginç sepet şeklinde kapsüller oluşturur. Genellikle contrayerva yaklaşık altı inç kadar küçük bir boyuta büyür.

 

Takım Asterales

 

Aile Asteraceae

 

Brighamia insignis

 

• Yaygın isimleri: Hawaii Palmiyesi, Hāhā, Pū aupak
• Yayılım bölgesi: Hawaii
• Morfoloji: Hawaii palmiyesi, kokusu kamış çiçeği gibi tanımlanan muhteşem sarı çiçekler üretir. Bu bitki sukulentler arasında büyük taraflıdır, bazen üç feet çapına kadar ulaşabilir.

 

 

 

Curio rowleyanus

 

• Yaygın isimleri: İnci dizisi
• Yayılım bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Aynı zamanda Senecio rowleyanus olarak da bilinen bu sukulent, bir demet üzüm ya da inci dizisine benzer. Bu sarkan sukulentlerin garip şekilli yaprakları, kurak ortamlara uyum sağlamış olup, minimum yüzey alanı ile su tutmaya olanak tanır.

 

Kleinia chimanimaniensis

 

• Yaygın isimleri: Yayvan papatya
• Yayılım bölgesi: Zimbabwe ve Mozambik
• Morfoloji: Bu bitkiler büyük, yaygın sukulentlerdir. İki feet yüksekliğe kadar büyüyebilir ve küçük, kokulu çiçeklere sahiptir. Genellikle yapraklar mora çaldır, ancak stres koşullarında mor olabilirler.

 

Senecio macroglossus

 

• Yaygın isimleri: Benekli Mum Sarmaşığı
• Yayılım bölgesi: Güneydoğu Güney Amerika
• Morfoloji: İsmi bu bitkinin karakterini verir: bu bir melezdir. S. macroglossus hem sukulentlerin etli sapını hem de sarmaşığın mumlu yapraklarını taşır.

 

Senecio vulgaris

 

• Yaygın isimleri: Groundsel, ilkbahar sakalı
• Yayılım bölgesi: Avrupa, Kuzey Asya
• Morfoloji: Teknik olarak, bu sukulent papatyagiller familyasındadır. Çiçekleri sukulent çiçekleri (küçük ve çok sayıda) ile papatya çiçekleri (canlı ve ışınsız) arasında bir karışımdır.

 

Senecio scaposus

 

• Yaygın isimleri: Beanstalk sukulent
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu sukulentlerin beanstalk benzeri yapraklarında mumlu, gümüşi bir kaplama vardır. Bu, onların yerel habitatlarında maruz kaldıkları doğrudan parlak ışıktan korunmalarına yardımcı olur. Bu nedenle, iyi gelişmeleri için bol miktarda doğrudan güneş ışığı gerektirirler.

 

Senecio herreianus

 

• Yaygın isimleri: Gözyaşı ipi
• Menşei bölgesi: Namibya, Güney Afrika
• Morfoloji: Bu sukulent, C. rowleyanus ile yani inci ipi sukulentine son derece benzer. İnci ipinde daha yuvarlak, daha küresel yapraklar bulunurken, gözyaşı ipinde damla şeklinde oval yapraklar vardır.

 

Senecio jacobsenii

 

• Yaygın isimleri: Sarkan yeşim, ağlayan yeşim
• Menşei bölgesi: Tanzanya ve Kenya'nın yüksek rakımları
• Morfoloji: Doğada, sarkan yeşim yer örtücü bir bitki olarak bulunur. Bazen dört feet'ten uzun gövdeler büyüterek zemin boyunca "sürünür".

 

Senecio haworthii

 

• Yaygın isimleri: Yünlü senesio, tontelbos (Afrikaans dilinde)
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu sukulent, beyazımsı "keçe"si nedeniyle bazen “Noel sukulentleri” türleriyle karıştırılır. Bitkinin tamamı bu yoğun ve kalın "keçe" tabakasıyla kaplıdır. Hatta kurutularak tutuşturucu olarak bile kullanılabilir!

 

Takım Commelinales

 

Aile Commelinaceae 

 

Cyanotis somaliensis

 

• Yaygın isimleri: Kedi kulağı, tüylü yavru kediler, yavru kedi kulakları
• Menşei bölgesi: Somali
• Morfoloji: Bu yer örtücü sukulent, yapraklarında bulunan beyaz tüycüklerden dolayı “kedi kulağı” adını almıştır. Kedi kulağı, 50°F'nin altına düşmeyen ılıman bölgelerde en iyi şekilde yetişir.

 

Takım Dioscoreales

 

Aile Dioscoreaceae 

 

 

 

• Yaygın isimleri: Fil ayağı, Hottentot-Ekmek
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu sukulent, kısmen gömülü bir fil ayağına benzeyen inanılmaz derecede benzersiz görünümlü yumrulu gövdesinden adını alır! Bu “ayaktan” çıkan yapraklı gövde, yakın yüzeylere tırmanır.

 

Takım Caryophyllales

 

Aile Cactaceae 

 

Aporocactus flagelliformis

 

• Yaygın isimleri: Fare kuyruğu kaktüsü
• Menşei bölgesi: Güney Meksika ve Orta Amerika çölde
• Morfoloji: Genellikle sarkan saksılarda ekilir, bu sukulentin yaprakları bir fare kuyruğu demeti gibi aşağı doğru sarkar. Fare kuyruğu kaktüsünün dramatik çiçekleri parlak pembe veya mordur.

 

Cephalocereus senilis

 

• Yaygın isimleri: Yaşlı adam kaktüsü
• Menşei bölgesi: Meksika
• Morfoloji: Bu kaktüs, küçük ve saksıda tutulan ya da bahçede size yukarıdan bakan sütunlar halinde büyür. Bitkiyi örten beyaz, ince dikenleri yaşlı bir sakala benzer ve bu adı buradan alır.

 

Disocactus ackermannii

 

• Yaygın isimleri: Orkide kaktüsü
• Menşei bölgesi: Meksika
• Morfoloji: Orkide kaktüsü, yuvarlak bir bazdan çıkan ve aşağı doğru sarkan uzun, düz yaprak dizileri halinde büyür. Bu bitki, yaprakların uçlarında açan gösterişli, parlak pembe çiçekler üretebilir.

 

Echinopsis eyriesii

 

• Yaygın isimleri: Pembe Paskalya zambağı kaktüsü
• Menşei bölgesi: Güney Brezilya ve Arjantin
• Morfoloji: Bu kaktüs, yavaş büyüyen bir bitkidir ve küreselden silindirik bir şekle doğru gelişir. Gövdesi mütevazı olsa da, pembe paskalya zambağı kaktüsü büyük, beyazdan pembeye kadar çiçekler üretir.

 

Mammillaria crinita

 

• Yaygın isimleri: İğnecik kaktüs
• Menşei bölgesi: Meksika
• Morfoloji: Bu klasik kaktüs birçok çeşitlilikte gelir ancak her zaman diken kümeleriyle kaplı küresel gövde yapısına sahiptir. Çiçek açtığında, iğnecik kaktüs krem beyaz çiçekler açar.

 

Opuntia ficus-indica

 

• Yaygın isimleri: Hint inciri opuntia, Berberi inciri, dikenli armut ve nopal
• Menşei bölgesi: Belirsiz fakat muhtemelen Meksika
• Morfoloji: Bu dikenli armut türü, yenilebilir “yaprakçıkları” (nopales) ve meyveleri nedeniyle çok önemli bir ürün haline gelmiştir. Bu tür içinde klasik glochid ve dikenlere sahip olanlar olduğu gibi her ikisinden de yoksun çeşitler vardır.

 

Opuntia humifusa

 

• Yaygın isimleri: Doğu dikenli armut kaktüsü, şeytan dili
• Menşei bölgesi: Kuzey Amerika'nın çoğu, batı eyaletleri hariç
• Morfoloji: Bu tür dikenli armut, habitatı ve büyüme şekli açısından oldukça çeşitlilik gösterir; Ontario'dan Florida'ya kadar bulunabilir. Boyu 0.5 metreden 2 metreye kadar değişir.

 

Opuntia microdasys

 

• Yaygın isimleri: Tavşan kulakları, melek kanatları, benekli kaktüs
• Menşei bölgesi: Kuzey Meksika ve Arizona
• Morfoloji: Bu kaktüsün yastıkları genellikle çiftler halinde büyür ve tavşan kulaklarına benzer. Bu yastıkların üzerinde küçük diken noktaları vardır, bunlar tüylü ve yumuşak görünür ancak aslında cilde karşı oldukça tahriş edicidir!

 

Opuntia polyacantha

 

• Yaygın isimleri: Ova dikenli armut
• Menşei bölgesi: Kanada'nın iç bölgeleri, batı Kanada ve güneyde Arizona ve Teksas'a kadar
• Morfoloji: Bu dikenli armut türü özellikle dayanıklıdır, Kanada'nın kuzeyine kadar büyür ve -0°F’nin altındaki sıcaklıklara dayanır. Birçok diğer dikenli armut gibi bu kaktüs de bol dikenli bölümler veya “yastıklar” halinde büyür.

 

Opuntia tomentosa

 

• Yaygın isimleri: Yünlü eklem dikenli armut, kadife ağaç armutu
• Menşei bölgesi: Meksika
• Morfoloji: Kadife ağaç armutu kaktüsü en büyük dikenli armut türlerinden biridir. Bu kaktüs 26 feet’e kadar yükselebilir. Diğer dikenli armutlar gibi, bu kaktüs parlak pembe renge olgunlaşan meyve kümeleri oluşturur.

 

Parodia magnifica

 

• Yaygın isimleri: Balon kaktüsü, top kaktüs
• Menşei bölgesi: Brezilya
• Morfoloji: Bu küresel kaktüs, spine dizgileri dikey olarak uzanan tek gövdeler halinde büyür. Balon kaktüsü çiçek açtığında, sarı çiçekler kürenin en tepesinde ortaya çıkar.

 

Rhipsalis baccifera

 

• Yaygın isimleri: Ötücü kaktüs, zincir kaktüsü
• Menşei bölgesi: Orta Amerika, Karayipler ve kuzey Güney Amerika
• Morfoloji: Ötücü kaktüs, bir epifit örneğidir. Bu sukulent toprağa ihtiyaç duymaz ve bunun yerine diğer bitkiler gibi yapıların üzerinde büyür. Bitkinin zincirimsi gövdeleri alt gövdeden aşağı doğru sarkar.

 

Schlumbergera (cins)

 

• Yaygın isimleri: Noel kaktüsü, yengeç kaktüsü, tatil kaktüsü
• Menşei bölgesi: Brezilya
• Morfoloji: Bu dayanıklı bitki, çok dayanıklıdır ve kış ortasında hoş bir çiçek gösterisi sunar! Noel kaktüsü, tatil zamanında gösterişli pembe çiçekler açtığı için bu adı almıştır.

 

Didiereaceae Ailesi 

 

Alluaudia ascendens

 

• Yaygın isimleri: Fantsiolotse (Malgaşça)
• Menşei bölgesi: Madagaskar
• Morfoloji: Ailesinin en uzun üyesi olan fantsiolotse, 15 metreye kadar büyüyebilir! Bu sukulent tek bir gövde olarak başlar ve yukarı doğru Y şeklinde dallanır.

 

Alluaudia dumosa

 

• Yaygın isimleri: Yok
• Menşei bölgesi: Madagaskar
• Morfoloji: Bu sukulent Madagaskar'da odunsu çalı veya ağaç olarak kabul edilir. Gövdesi yaprak döken ve dikenlidir. Bu sukulentin odunu bazen gereçler, kutular ve sandıklar yapmak için kullanılır.

 

Alluaudia montagnacii

 

• Yaygın isimleri: Yok
• Menşei bölgesi: Madagaskar
• Morfoloji: Cinsindeki diğerleri gibi, bu sukulent oldukça uzundur (2 ila 6 metre), yaprak döker ve uzun beyaz dikenlere sahiptir. Kışın yapraklarını döktüğünde bile gövde fotosentez yapmaya devam eder.

 

Didierea trollii

 

• Yaygın isimleri: Ahtapot bitkisi
• Menşei bölgesi: Madagaskar
• Morfoloji: Bu vahşi görünümlü sukulent, her yöne büyüyen uzun, dokunaç benzeri gövdelerinden adını alır. Bu gövdeler gri-yeşilimsi uzun dikenlere sahip yeşil yapraklar taşır. Bu bitki 10 feet’e kadar büyüyebilir!

 

Portulacaria afra

 

• Yaygın isimleri: Fil bitkisi, küçük yapraklı yeşim, cüce yeşim
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu çalılık sukulentlerin odunsu gövdeleri boyunca küçük yeşil yapraklar büyür. “Fil bitkisi” veya “fil çalısı” adını, yerel habitatında fillerin (ve diğer vahşi yaşamın) sık sık yemesinden alır!

 

 

 

Portulacaria namaquensis

 

• Yaygın isimleri: Namaqua domuz çalısı, Namaqua portulacaria
• Menşei bölgesi: Güney Afrika ve Namibya
• Morfoloji: Bu odunsu sukulent çalı, mumlu yeşil yapraklar ve dikenlerle kaplıdır. Çok yavaş büyür ve yaklaşık 1.8 metreye kadar uzayabilir.

 

Portulacaria pygmaea

 

• Yaygın isimleri: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika ve Namibya
• Morfoloji: Bu bitki yere yakın büyür ve odunsu gövdeden çıkan kalın, sukulent yapraklara sahiptir. Çok kuru bir habitatta yaşadığı için, kökleri kalın ve yumrulu, mümkün olduğunca su depolamak üzere adapte olmuştur.

 

Aizoaceae Ailesi 

 

 

Carpobrotus edulis

 

• Yaygın adları: Buz bitkisi, otoyol buz bitkisi, domuz yüzü
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu etli bitki, Güney Afrika’ya özgü olmasına rağmen, Kaliforniya kıyılarında oldukça yaygındır. Gösterişli çiçek gösterileriyle, bu yayvan etli bitki, sahil bahçelerine heyecan verici bir ekleme olarak dikildi, ancak o kadar hızlı yayıldı ki birçok sahil topluluğunda istenmeyen bir istilacı haline geldi. 

 

Cheiridopsis namaquensis

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu etli bitki yaklaşık 4 inç (10 cm) yüksekliğe kadar büyür ve yerde halı şeklinde gelişir. Bu bitkinin etli yaprakları soluk mavi-gri renktedir. 

 

Cleretum bellidiforme

 

• Yaygın adları: Livingstone papatyası
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu yayvan, yerde yükselmeyen etli bitki, yerde halı benzeri bir formda büyür. Ortaya çıkan gösterişli, papatya benzeri çiçeklerinden adını alır; çiçekler pembe ve mor renklerde açar. 

 

Conophytum angelicae

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika ve Namibya
• Morfoloji: Doğal habitatında, bu küçük etli bitki dağ yamaçlarındaki kayaların çatlak ve yarıklarında büyür. Etli kısmı bezelye tanesi gibi gövdelerden oluşur ve yaşlandıkça daha büyük kümeler halinde büyür.

 

Conophytum maughanii

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu etli bitki genellikle tekil, küreye benzeyen gövdeler şeklinde büyür ve kısmen kumlu/kayalık bir zemin içine gömülüdür. Doğal ortamında ana su kaynağı sabah sisi olduğundan doğru sulanması zordur!

 

Conophytum obcordellum

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu, küçük etli bir türdür ve minik, yeşil krepeler gibi görünür, içe doğru katlanmaya başlar. Bu türün gövdeleri parlak ve genellikle benekli kahverengi desenlerle renklidir. 

 

Conophytum roodiae

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu cüce etli tür parlak yeşil renktedir ve oldukça büyük çakıllı bir zemin üzerinde yetişir. Çiçeklendiğinde gösterişli beyaz çiçekler açar. 

 

Conophytum tantillum

 

• Yaygın adları: Kırmızı dudaklı düğmeler
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu cüce etli bitki kalın gövdeli yapraklarıyla iki loblu bir şekilde büyür. Bu gövdeler genellikle yeşil veya kırmızı şeritlerle süslüdür. Çiçeklendiğinde parlak pembe çiçekler açar. 

 

Fenestraria rhopalophylla

 

• Yaygın adları: Bebek parmakları, pencere bitkisi
• Menşei bölgesi: Namibya çölü
• Morfoloji: Çok kurak çöllerde doğal ortamında, bebek parmakları bitkisinin çoğu parçası suyu korumak için çakılların veya toprağın içine gömülüdür. Bu nedenle diğer adı “pencere bitkisi”dir; yaprakların üst kısımlarında yer yüzeyinden çıkan şeffaf pencereler vardır ve güneş ışığını alır.

 

Frithia humilis

 

• Yaygın adları: Peri fil ayağı, bebek parmakları, pencere bitkisi
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Fenestraria rhopalophylla'ya benzeyen, bu cüce etli bitki sadece yerden hafifçe çıkacak şekilde büyür. Ancak bu tür daha büyük, daha kalın gövdelere sahiptir ve minik fil ayaklarına benzetilebilir. 

 

Lampranthus aurantiacus

 

• Yaygın adları: Turuncu buz bitkisi, sarkan buz bitkisi
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Diğer buz bitkileri gibi, bu etli bitki yayvan, çalısamsı ve gevşek topraklarda, özellikle kumda iyi gelişir. Bu buz bitkisi, parlak turuncu çiçeklerinden adını alır. 

 

Lithops coleorum

 

• Yaygın adları: Canlı taşlar
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu küçük etli bitki çakıl benzeri zeminlerde büyür. “Canlı taşlar” türleri arasında, bu tür soluk kahverengi rengi ve dallanmış pembe veya yeşil işaretleriyle tanınır. 

 

Lithops dinteri

 

• Yaygın adları: Canlı taşlar
• Menşei bölgesi: Namibya
• Morfoloji: Bu “canlı taş” türü gri, kırmızı, krem veya kahverengi renkte olabilir. Yaprakları genellikle çiftler halinde olup kalın ve etlidir. Çift yapraklar arasında bir boşluk oluşabilir ve buradan çiçek çıkar. 

 

 

 

Lithops salicola

 

• Yaygın adları: Canlı taşlar
• Menşei bölgesi: Namibya
• Morfoloji: Bu “canlı taş” türü Namibya’daki soğuk çöllere özgüdür ve diğer “canlı taşlar”a kıyasla daha büyük kümeler halinde büyür. Doğal ortamında habitat kaybı nedeniyle tehdit altındadır. 

 

Lithops hookeri

 

• Yaygın adları: Canlı taşlar
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu “canlı taş” türü akrabalarından daha büyük olup 46 x 35 mm büyüyebilir. Diğer “canlı taş” türleri gibi, özel kayalık zeminlerde en iyi şekilde gelişir ve yapraklarının/ gövdelerinin üstünde neredeyse beyin benzeri bir desen vardır. 

 

Lithops julii

 

• Yaygın adları: Canlı taşlar
• Menşei bölgesi: Namibya
• Morfoloji: Bu etli bitkiyi diğer “canlı taşlar”dan ayıran temel özellik, yaprak çiftlerinin iç kenarlarında belirgin bir “dudak leke”si renginin olmasıdır. 

 

Lithops lesliei

 

• Yaygın adları: Canlı taşlar
• Menşei bölgesi: Botsvana ve Güney Afrika
• Morfoloji: Bu tür, çevresindeki toprak ve kayalara daha fazla gömülü olarak büyür. Yerel alanında tıbbi amaçlarla toplanması nedeniyle tehdit altına girmiştir. 

 

Ruschia crassa

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu yayvan, çalısamsı etli bitkinin uzun sapları vardır ve yaprakları oldukça küçülmüştür. Bu etli bitkinin yeşil sapları bitkinin fotosentez işinin çoğunu yapar. 

 

Stoeberia frutescens

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Namibya
• Morfoloji: Bu etli bitki türü yatay, yayvan bir çalıdır ve gövdede karşılıklı çift olarak büyüyen kalın yapraklara sahiptir. Bu çalı yaklaşık 2,5 fit (75 cm) yüksekliğe kadar büyüyebilir.

 

Tanquana hilmarii

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu cüce etli bitki lithops cinsine benzeyen görünümdedir. Küçük ve toprak ile çakıl arasına gömülmüştür, büyük sarı bir çiçek üretir. Doğal ortamında birincil su kaynağı okyanus buharı ve çöle doğru ilerleyen sisi içerir. 

 

Titanopsis fulleri

 

• Yaygın adları: Yok
• Menşei bölgesi: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu etli bitki dallanmış kalın yapraklarla büyür ve mavi-yeşil renktedir, kırmızımsı bir tonu vardır. Bu bitki, kireçtaşını andıran kaba, dokulu yaprakları sayesinde doğal kayalık ortamında kamufle olur.

 

Malpighiales Takımı

 

Euphorbiaceae Ailesi 

 

 

 

Euphorbia milii 

 

• Yaygın adları: Dikenli taç, İsa bitkisi
• Menşei bölgesi: Madagaskar 
• Morfoloji: Bu klasik etli bitkinin odunsu gövdesi ve çok sayıda dikeni vardır. Doğru koşullarda narin pembe/kırmızı çiçekler açar. İsa bitkisi ismi, bu bitkinin İsa'nın tacı olarak anılan dikenli bitki olabileceği teorisinden gelir. 

 

Euphorbia tirucalli

 

• Yaygın adları: Hint Ağacı Mürekkebi, Afrika sütçalı, Aveloz parmak ağacı, ateş çubukları
• Menşei bölgesi: Madagaskar, tropikal ve subtropikal Afrika'nın kuzeyi, Arap Yarımadası ve Hindistan
• Morfoloji: Bu etli bitki diken içermeyen bir çalı veya ağaçtır, eski dalları kahverengidir ve uçlarda yeşil, kalem gibi yeni sürgünler üretir. Bitkinin ürettiği “sap” hafif derecede toksiktir ve temastan kaçınılmalıdır!

 

Gentianales Takımı

 

Apocynaceae Ailesi 

 

Ceropegia woodii

 

• Yaygın adları: Kalp ipi, tesbih asması
• Menşei bölgesi: Zimbabve'den Güney Afrika'ya kadar
• Morfoloji: Saksıda yetiştirildiğinde, bitkiden sarkan ip benzeri saplar güzellikli bir dökülme efekti oluşturur. Bu saplarda kalp şeklinde yassı etli yapraklar bulunur. Bu yüzden bu bitki klasik bir Sevgililer Günü hediyesi olarak bilinir!

 

Hoya carnosaf

 

• Yaygın adları: Bal bitkisi, porselen çiçeği, mum bitkisi
• Menşei bölgesi: Doğu Asya ve Avustralya 
• Morfoloji: Bu hoya bitkisi evinizde sarkan bir saksı için mükemmeldir. Hoya uzun, asma benzeri saplar üretir ve pencere kenarı veya trabzan boyunca sarkması için idealdir. Bu bitki, ballı nektar damlatan hoş kokulu çiçekler açar. 

 

Stapelia gigantea

 

• Yaygın adları:  Leş bitkisi
• Menşei bölgesi: Güney Afrika’dan Tanzanya’ya kadar çöl bölgeleri
• Morfoloji: Bu etli bitkinin yaprak sapları yaklaşık 8 inç (20 cm) uzunluğa ulaşır. Türün yıldızı kışın açan devasa (yıldız şeklinde) çiçeğidir. Bu çiçek, leş benzeri kötü kokusuyla bitkiye adını verir. 

 

Vitales Takımı

 

Vitaceae Ailesi 

 

Cissus javana

 

• Yaygın adları: Asma sarmaşığı
• Menşei bölgesi: Güneydoğu Asya
• Morfoloji: Asma ailesinden olan bu etli bitki, herhangi bir saksıdan çıkan asmaya benzer saplara sahiptir. Asma sarmaşığı yaprakları inanılmaz mor renkte olup beyaz ve yeşil göz alıcı desenlere sahiptir.

 

Cissus quadrangularis

 

• Yaygın adları: Veldt üzümü, şeytanın omurgası, adamant sürüngeni
• Menşei bölgesi: Tropikal Asya, Arabistan ve Afrika'nın büyük bölümü
• Morfoloji: Bu etli bitki asma ailesinden bir tırmanıcıdır. Yüzyıllardır tıbbi amaçlarla kullanılmıştır; özellikle kırık kemik, bağ ve tendonların tedavisinde kullanılır. 

 

Piperales Takımı

 

Piperaceae Ailesi 

 

 

Peperomia graveolens

 

• Yaygın adları: Yakut ışıltısı
• Menşei bölge: Peru ve Ekvador
• Morfoloji: Bu karizmatik etli bitki neredeyse bir ayak boyunda büyür. Bitkinin sapı ve yapraklarının alt kısmı kırmızı, yaprakların üstü ise yeşildir.

 

Saxifragales Takımı

 

Crassulaceae Ailesi

 

Aeonium davidbramwellii

 

• Yaygın isimler: Yok
• Menşei bölge: Kanarya Adaları
• Morfoloji: Bu etli bitkinin neredeyse bir ayak çapında olabilen büyük rozeti vardır. Rozet içindeki yapraklar koyu yeşil olup, kenarları kırmızımsı kahverengidir.

 

Aeonium arboreum

 

• Yaygın isimler: Aeonium, ağaç anemonu, yelpaze çöl gülü
• Menşei bölge: Kuzey Afrika ve Kanarya Adaları
• Morfoloji: Bu etli bitki, bulunduğu yere bağlı olarak çeşitli şekillerde büyüyebilir; küçük bir saksı bitkisi olabilir veya 2 metre yüksekliğinde bir çalıya dönüşebilir! Rozetler parlak yeşil ve oldukça düz yapıdadır.

 

Aeonium cristata

 

• Yaygın isimler: Bakır yelpaze, güneş patlaması
• Menşei bölge: Kültivar olarak Aeonium davidbramwellii
• Morfoloji: Bu etli bitkinin rozetleri sarı ve yeşilin güneş patlaması gibi renklerine sahiptir. Bu bitki semelparous; yaşamında sadece bir kez çiçek açar ve meyve verdikten sonra ölür.

 

Aeonium zwartkop

• Yaygın isimler: Siyah gül, Aeonium Siyah Güzellik
• Menşei bölge: Kanarya Adaları ve Güney Afrika'nın doğu ucu
• Morfoloji: Bu etli bitkinin parlaktan koyu kırmızıya kayan ombre yaprakları vardır. Koyu kırmızı rengi ile bu etli bitki, diğer türler arasında öne çıkar.

 

Cotyledon orbiculata

 

• Yaygın isimler: Domuz kulağı, yuvarlak yapraklı göbek otu
• Menşei bölge: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu etli bitkinin adı, parlak yeşil yapraklarının neredeyse kulak şeklinde olmasından gelir. Parlak yapraklarının kenarları güzel bir kırmızı ile çevrilidir ve etli bitki bahçelerinde favoridir.

 

 

Crassula capitella

 

• Yaygın isimler: Kırmızı alevler, kırmızı pagoda, kamp ateşi bitkisi
• Menşei bölge: Güney Afrika
• Morfoloji: Bu ailedeki birçok etli bitkide olduğu gibi, bu etli bitkinin tabanı bir rozet şeklindedir ve sap boyunca yukarı doğru yapraklar daha seyrek hale gelir. Kırmızı sap, küçük beyaz çiçeklerden oluşan bir çiçek demetiyle biter.

 

Crassula ovata

 

• Yaygın isimler: Jade bitkisi, dostluk bitkisi, para bitkisi, gümüş dolar bitkisi
• Menşei bölge: Güney Afrika ve Mozambik
• Morfoloji: Jade bitkileri klasik iç mekan süs bitkileridir, çünkü dayanıklı ama hassas görünümlüdürler. Tür adı olan ovata, bu türün yapraklarının yumurta şekline atıfta bulunur.

 

Crassula perforata

 

• Yaygın isimler: Düğme dizisi, kolye asması, jade kolye
• Menşei bölge: Güney Afrika
• Morfoloji: Klasik bir etli bitki olan düğme dizisi, çoğu bitki dükkanında bulunabilir. Bu bitkinin etli yaprakları, spiral bir desenle üst üste sıkı bir şekilde dizilmiştir. Bu saplar bir ayaktan uzun olabilir!

 

Echeveria affinis

 

• Yaygın isimler: Siyah echeveria
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu küçük etli bitki kalın, etli rozetlerde büyür. Rozetlerin merkezi parlak yeşil, dışına doğru ise koyu kahverengi-siyah renge dönüşür.

 

Echeveria agavoides

 

• Yaygın isimler: Ruj echeveria
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Diğer Echeveria türlerinde olduğu gibi, bu tür aşırı sıcağa ve soğuğa dayanabilir. Bu tür, etli rozetlerin kenarlarında pembe ve kırmızı tonlar nedeniyle ruj echeveria olarak adlandırılmıştır.

 

Echeveria amoena

 

• Yaygın isimler: Yok
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu tür, genellikle yaklaşık 5 cm çapında çok küçük rozetlere sahip Echeveria cinsinin küçük bir üyesidir! Çiçek demetleri pas rengi saplar üzerinde olup oldukça gösterişlidir.

 

Echeveria laui

 

• Yaygın isimler: Yok
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu tür, Echeveria cinsinin en popüler türlerinden biridir. Çok açık mavi/ Gri rozetlere sahiptir ve yeni büyümeyle üst üste yığılır. Çiçek demeti şeftali/ gül renginde çiçekler üretir.

 

Echeveria lilacina

 

• Yaygın isimler: Hayalet echeveria, Meksikalı tavuk ve civcivleri
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu tür klasik echeveria görünümüne sahiptir. Rozetler çok soluk gümüşi mavi renkte olup yaklaşık 7 inç çapında büyür. Çiçeklenirken, çiçek sapları yaklaşık 6 inç yüksekliğinde olabilir ve soluk pembe çiçekler açar.

 

Echeveria multicaulis

 

• Yaygın isimler: Bakır gül, bakır yaprak
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu etli bitkiler bir aydan daha uzun büyür. Kenarları kırmızımsı olan parlak yeşil, parlak yaprakları ile oldukça dikkat çekicidirler.

 

Echeveria nodulosa

 

• Yaygın isimler: Boyanmış echeveria
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu echeveria türü ya dik büyür ya da yere yayılır. Yeşil rozetleri, yaprak kenarlarında ve uçlarında kırmızı/ mor desenlerle süslenmiştir.

 

Echeveria pulidonis

 

• Yaygın isimler: Pulido'nun echeveriası
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu tür klasik bir echeveriadır; parlak yeşil rozetlere sahip olup kenarları kırmızı olabilir. Bu rozetlerin çapı bir aydan uzun olabilir!

 

Echeveria runyonii

 

• Yaygın isimler: Yok
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu türün çeşitli büyüme desenlerine sahip birçok kültivarı vardır. Genellikle soluk yeşil rozetlere sahiptir ve yaklaşık 10 santimetre çapında büyüyebilir.

 

Echeveria setosa

 

• Yaygın isimler: Meksikalı havai fişek
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu etli bitkinin rozetleri ince tüyler (glochid) ile kaplıdır ve dokunulduğunda çok tahriş edicidir. Bitkinin ismi, bitkiden uzun saplar üzerinde yetişen kırmızı ve sarı çiçeklerden gelir.

 

Echeveria strictiflora

 

• Yaygın isimler: Çöl kurtarıcısı
• Menşei bölge: Güneybatı Teksas ve Kuzey Meksika
• Morfoloji: Bu türün çiçek demetleri parlak pembe sapların üzerinde bulunur ve pembe ile kırmızı çiçeklerden oluşur. Türün taban rozetleri oldukça dayanıklı, yeşil ve kırmızı kenarlıdır.

 

Echeveria subrigida

 

• Yaygın isimler: Yok
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu etli bitkinin rozetleri parlak, canlı yeşil rengindedir ve yaprak kenarları kırmızıdır. Roxetlerin çapı oldukça büyük olabilir, 18 inçe kadar büyür.

 

Graptopetalum paraguayense

 

• Yaygın isimler: Hayalet bitki, sedef ana
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu etli bitki türünün rozetleri çok soluk (hayaletimsi) yeşil veya mavidir. Tür, uygun alan sağlandığında yayılma eğilimindedir.

 

Kalanchoe blossfeldiana

 

• Yaygın isimler: Kalanşo, Noel kalanşosu
• Menşei bölge: Madagaskar
• Morfoloji: Noel kalanşosu, kışın çiçek açan, yoğun yapraklı, tüysez bir etli bitkidir. Çiçekler renk açısından değişken olabilir ve kırmızı, turuncu, pembe veya sarı olabilir.

 

Kalanchoe tomentosa

 

• Yaygın isimler: Panda bitkisi, kedi kulakları, eşek kulakları, koza bitkisi
• Menşei bölge: Madagaskar
• Morfoloji: Bu etli bitkinin yapraklarının tüylü, yumuşak görünümü elle dokunmak için hoştur! Bu yumuşak doku, bitkiye panda bitkisi, kedi kulakları ve eşek kulakları gibi isimler kazandırmıştır.

 

Pachyphytum oviferum

 

• Yaygın isimler: Aytaşları
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu etli bitki odunsu bir sap üzerinde yayılıp durur. Türün rozetleri pürüzsüz nehir taşlarını anımsatan mavi-gri tonlarda yapraklardan oluşur.

 

Sedum morganianum

 

• Yaygın isimler: Eşek kuyruğu
• Menşei bölge: Meksika ve Honduras
• Morfoloji: Eşek kuyruğu, çoğu bitki mağazasında sıkça bulunan klasik bir etli bitkidir. Bu bitkinin sapları saksılardan aşağı dökülür ve kalın, yeşil yapraklarla kaplıdır.

 

Sedum rubrotinctum

 

• Yaygın isimler: Jelibon sedumu
• Menşei bölge: Meksika
• Morfoloji: Bu etli bitki türü, renkli yapraklarının jelibon benzeri şekli nedeniyle bu adı almıştır. Bu sedum, yaz aylarında antososyanin pigment içeriğini artırarak yaprakların yeşilden mora dönmesini sağlar. Bu pigment, bitki dokularını zararlı UV ışınlarından korumak için faydalıdır.

 

Sedum spurium

 

• Yaygın isimler: Sürünücü taş-bitkisi, taş-bitkisi
• Menşei bölge: Gürcistan, Kuzey İran, Kuzeydoğu Türkiye
• Morfoloji: Bu etli bitki, sarmaşık kökleri ve sapları aracılığıyla yerde hızlı bir şekilde yayılan, mat benzeri bir yapı oluşturur. Bu tür, etli bitki bahçelerinde sıkça kullanılır çünkü çekici ve kolay bir mat oluşturur.

 

Sempervivum arachnoideum

 

• Yaygın isimler: Ağ örme ev soğanı
• Menşei bölge: Alpler
• Morfoloji: Bu etli bitkinin koyu yeşil rozetleri sıkı yapraklarla doludur ve soğuğa dayanıklı iklimlere uygundur. Latince adı arachnoideum yapraklar arasındaki örümcek ağına benzeyen tüyleri ifade eder.

 

Sempervivum tectorum

 

• Yaygın isimler: Yaygın ev soğanı, tavuklar ve civcivler
• Menşei bölge: Güney Avrupa dağları
• Morfoloji: Bu etli bitkinin rozetleri koyu yeşil olup mor kenarlıdır. Tek bir rozet çiçeklenip meyve verdikten sonra ölür, ancak yakındaki rozetler yaşamaya devam eder.