Özel web fırsatı - %50 indirim!
Fırsatı hemen yakala
PlantSnap
Bitki bakımı
Greenleaf manzanita
(Arctostaphylos patula)
Diğer adları
Greenleaf manzanita, Green manzanita, Common manzanita, Patula manzanita
Bu bitki hakkında
Arctostaphylos patula, Batı Kuzey Amerika'ya özgü yaprak dökmeyen bir çalı türüdür. Küçük, kösele yaprakları vardır ve ilkbaharda küçük, çan şeklinde beyaz veya pembe çiçek kümeleri üretir. Bitki, kırmızımsı kahverengi olan ve ince, kağıt gibi yapraklar halinde soyulan çekici kabuğuyla tanınır.
Bakım talimatları
Dış mekân boyutu
3-10 fit (0,9-3 metre) boyunda ve 3-6 fit (0,9-1,8 metre) genişliğinde
Işık ihtiyacı
Arctostaphylos patula tam güneşi kısmi gölgeye tercih eder, ancak gölgeyi tolere edebilir. Tam gölgede dikmekten kaçınmak en iyisidir.
Nem ihtiyacı
Arctostaphylos patula düşük nem seviyelerini tercih eder ve bu konuda özel bir dikkat gerektirmez.
Gübreleme programı
Arctostaphylos patula düzenli gübreleme gerektirmez. Toprak fakir ise ilkbaharda dengeli bir gübre ile yılda bir kez gübrelenebilir.
Budama önerileri
Ölü veya hasarlı dalları çıkarmak için Arctostaphylos patula'yı kışın sonlarında veya ilkbaharın başlarında budayın. Bitki ayrıca şeklini korumak için budanabilir.
Yaygın zararlılar ve hastalıklar
Arctostaphylos patula genellikle zararlılardan veya hastalıklardan etkilenmez.
İç mekân boyutu
Kapalı yetiştirme için uygun değil
Sulama programı
Bu bitki türü kuraklığa dayanıklıdır ve sık sulama gerektirmez. Yaz aylarında haftada bir kez derinlemesine sulayın ve kışın sulamayı azaltın.
Sıcaklık aralığı
Bu bitki türü soğuğa dayanıklıdır ve -10°F'ye (-23°C) kadar sıcaklıkları tolere edebilir. Soğuk ve orta sıcaklıkları tercih eder ve 32°C'ye (90°F) kadar ısıyı tolere edebilir.
Büyüme mevsimi
Arctostaphylos patula'nın büyüme mevsimi kış sonundan yaz başına kadardır.
Yetiştirme zorluğu
Arctostaphylos patula'nın büyümesi ve bakımı nispeten kolaydır.
USDA dayanıklılık bölgeleri
Arctostaphylos patula USDA bölgeleri 7-10'da dayanıklıdır.
Biliyor muydunuz?
Arctostaphylos patula'nın meyveleri, onları kurutup ekmek yapmak için bir yemek haline getiren Kaliforniya'daki Kızılderili kabileleri için önemli bir besin kaynağıydı.
