Być może ostatnio byłeś w szkółce roślin i poczułeś się przytłoczony ogromną liczbą kwiatów podobnych do stokrotek dostępnych w sekcji nasion. Jest tak wiele różnych rodzajów stokrotek!
A może spacerowałeś po swojej okolicy i odkrywałeś nowe kwitnące rośliny, zastanawiając się, co to za gatunki. Botanika może być zniechęcająca, ale także fascynująca, gdy poznajesz nowe rośliny!
IDENTYFIKUJ NOWE ROŚLINY Z PLANTSNAP
Ten artykuł pomoże Ci odnaleźć się w setkach tysięcy gatunków roślin podobnych do stokrotek, które są powszechnie uprawiane w ogrodach!
Czym jest stokrotka?
Jak to często bywa z nazwami potocznymi w botanice, termin „stokrotka” może być nieco mylący. Niektórzy floryści używają słowa „stokrotka” odnosząc się do dowolnej rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). To może być problematyczne, ponieważ rodzina astrowatych jest drugą co do wielkości rodziną roślin na świecie. Zawiera ona ponad 20 000 pojedynczych gatunków i ponad 1 500 rodzajów.
Botanicy, z kolei, czasami odnoszą się do stokrotek wyłącznie jako do roślin z rodzaju Erigeron. To tylko jeden z rodzajów w rodzinie astrowatych.
W każdym razie stokrotki zdecydowanie należą do rodziny Asteraceae. Bez względu na to, jak na to spojrzeć, na świecie istnieją setki, jeśli nie tysiące rodzajów stokrotek.
Rośliny z rodziny astrowatych mają kwiaty języczkowe, które przypominają żółte części słonecznika, oraz kwiaty rurkowe, które są jak brązowy środek słonecznika. Większość ludzi uważa kwiaty języczkowe za płatki. Poprzednia nazwa tej rodziny to Compositae, ponieważ kwiaty są faktycznie złożone z setek tych malutkich kwiatów języczkowych i rurkowych.
Ta lista zaczyna się od kilku powszechnie uprawianych gatunków z rodzaju Erigeron, a następnie bada inne rodzaje z rodziny astrowatych, które przypominają nasz mentalny obraz typowej stokrotki.
Stokrotki mogą być zarówno bylinami zielnymi, jak i zdrewniałymi, jednorocznymi lub wieloletnimi. Choć w rodzinie astrowatych występują też drzewa, większość ludzi nie uważa ich za stokrotki.
Skąd pochodzą stokrotki?
Rodzina stokrotek występuje na całym świecie, od północnych obszarów za kołem podbiegunowym aż po tropiki i Australię. Początki rodziny astrowatych są słabo poznane. Rośliny zaczęły się pojawiać co najmniej 100 milionów lat temu, gdy kontynenty były znacznie bliżej siebie niż obecnie.
Asteraceae oferowały dobre nagrody w postaci pyłku i atrakcyjne kwiaty dla zapylaczy sprzed 100 milionów lat, kiedy dzikie kwiaty były mniej różnorodne i być może mniej odżywcze. Te kuszące zasoby zachęcały pszczoły, kolibry, inne zapylacze oraz roślinożerców do nieświadomego rozprzestrzeniania kwiatów po świecie przez zapylanie i rozsiewanie nasion.
Obecnie rodzina stokrotek najbardziej kojarzy się z otwartymi łąkami i stepami. Chociaż są zwykle najbardziej zróżnicowane w tych środowiskach, wyzwaniem jest znalezienie siedliska bez przedstawicieli rodziny astrowatych! Są dosłownie wszędzie!
Kwiaty Erigeron zwykle mają fioletowo-białe kwiaty języczkowe i żółte kwiaty rurkowe.
Prawdziwe stokrotki – Erigeron
Pospolity myszyściek – Erigeron philadelphicus
Kolor
Białe kwiaty do fioletowych kwiatów języczkowych i żółtych kwiatów rurkowych.
Pochodzenie
Rodzimy dla 48 niższych stanów USA oraz Kanady. Występuje powszechnie w Ameryce Północnej. Rośnie przy drogach, w lasach i na polach.
Wzrost
Dwuletnia bylina rosnąca w kępach osiągających wysokość od 30 do 90 cm. Rozprzestrzenia się za pomocą rozłogów.
Pielęgnacja
Myszyściek pospolity preferuje pełne słońce i toleruje częściowy cień. Najlepiej rośnie na wilgotnej, żyznej glebie gliniasto-żwirowej, ale toleruje również suchsze miejsca i nieco gliny. Roślina ta może się szybko rozprzestrzeniać, jeśli zostanie posadzona w odpowiednich warunkach, czasami wbrew woli ogrodnika.
Stokrotka Annusa – Erigeron annuus
Kolor
Popularna stokrotka ma zazwyczaj białe kwiaty języczkowe, czasem bladolawendowe. Kwiaty rurkowe żółte.
Pochodzenie
Roślina występuje naturalnie w każdym stanie kontynentalnych Stanów Zjednoczonych z wyjątkiem niektórych stanów Gór Skalistych. Jest to powszechny kwiat dziki i klasyczna stokrotka.
Wzrost
Stokrotka Annusa dobrze radzi sobie na terenach zakłóconych, takich jak pobocza dróg, miejsca erozji, pola i tereny po pożarach. Konkurencyjna wobec obcych chwastów. Zwykle jest rośliną jednoroczną zielną, ale w niektórych okolicznościach może być byliną.
Pielęgnacja
Sadź stokrotkę Annusa na wilgotnej glebie. Rośnie w szerokim zakresie rodzajów gleby. Nie znosi suszy.
Meksykańska stokrotka (Erigeron karvinskianus) opadająca na kamienny mur.
Meksykańska stokrotka – Erigeron karvinskianus
Kolor
Białe do fioletowych kwiatów języczkowych z żółtymi kwiatami rurkowymi.
Pochodzenie
Ta niewymagająca roślina pochodzi z Meksyku, przez Amerykę Środkową aż do Kolumbii. Została wprowadzona na zachodnie wybrzeże USA i Hawaje, gdzie w odpowiednich klimatach może być inwazyjna.
Wzrost
Meksykańska stokrotka (czasem nazywana stokrotką latynoamerykańską) jest ceniona przez ogrodników za swój zwisający wzrost. Łagodnie rozrasta się po bokach donic i murków. Tworzy niskie, kobiercowe formacje o szerokości około pięciu stóp po osiągnięciu dojrzałości. Rozprzestrzenia się przez zdrewniałe kłącza.
Pielęgnacja
Ta stokrotka dobrze rośnie w łagodnym, przybrzeżnym klimacie. Może kwitnąć prawie przez cały rok w chłodniejszych, wilgotnych i umiarkowanie słonecznych miejscach. Meksykańska stokrotka nie przetrwa temperatur znacznie poniżej -9°C. Sadząc ją na obszarach śródlądowych, przestanie kwitnąć podczas gorącego lata.
Różowa stokrotka Santa Barbara – Erigeron x moerheimii
Kolor
Podobna do meksykańskiej stokrotki, od której pochodzi, ale z różowymi kwiatami języczkowymi zamiast lawendowych. Kwiaty są zwykle nieco większe niż u meksykańskiej stokrotki.
Pochodzenie
Roślina powstała najprawdopodobniej jako hybryda meksykańskiej stokrotki i innego gatunku stokrotki. Została wyhodowana w Holandii pod koniec XIX wieku.
Wzrost
Ta roślina jest mniej agresywna niż meksykańska stokrotka. Rośnie w kobiercach, które zazwyczaj mają szerokość około 90 cm. W przeciwieństwie do meksykańskich stokrotek, które rosną na boki bez ograniczeń. Różowa stokrotka Santa Barbara rozprzestrzenia się przez zdrewniałe kłącza i jest byliną.
Pielęgnacja
Bardzo podobna pielęgnacja jak u meksykańskiej stokrotki. Odporna do -12 do -9°C. Ta stokrotka najlepiej rośnie, gdy ziemia jest umiarkowanie wilgotna przez całe lato. Toleruje różne typy gleby.
Doskonaly przykład stokrotki nadmorskiej (Erigeron glaucus) w pełnym rozkwicie!
Stokrotka nadmorska – Erigeron glaucus
Kolor
Krótkie do długich, blado- do ciemnofioletowych kwiatów języczkowych z dużymi, żółtymi kwiatami rurkowymi.
Pochodzenie
Stokrotka nadmorska jest rodzima dla wybrzeży Oregonu i Kalifornii. Rośnie na wydmach, plażach i nadmorskich urwiskach.
Wzrost
Stokrotka nadmorska jest byliną zielną, która tworzy kępy i rozprzestrzenia się przez zdrewniałe kłącza, podobnie jak meksykańska stokrotka. Jest bardzo atrakcyjnym przedstawicielem flory wybrzeża zachodniego USA.
Pielęgnacja
Ta stokrotka rośnie szybko pod odpowiednimi, przybrzeżnymi warunkami. Potrzebuje niewielu podlewań po ukorzenieniu się. W warunkach śródlądowych wymaga trochę dodatkowej wilgoci. Preferuje gleby gliniaste na stromych zboczach i piaszczyste na płaskich terenach. Odporna do około -9°C.
Aster plażowy – Erigeron glaucus x ‘Wayne Roderick’
Kolor
Blado- do ciemnofioletowych kwiatów języczkowych z żółtymi kwiatami rurkowymi.
Pochodzenie
Roślina ta jest hybrydą Erigeron glaucus z nieznanym gatunkiem Erigeron. Ponieważ jest to najprawdopodobniej całkowicie ogrodowa kreacja, najlepiej unikać przypisywania jej naturalnego pochodzenia. Ale jeśli trzeba, można powiedzieć Kalifornia.
Wzrost
Aster plażowy rośnie w niskich kobiercach i rozprzestrzenia się przez zdrewniałe kłącza. Jako ogrodowa odmiana stokrotki nadmorskiej ma cechy pożądane przez ogrodników. Po regularnym usuwaniu przekwitłych kwiatów roślina kwitnie praktycznie przez cały rok. Toleruje też niższe temperatury niż stokrotka nadmorska. Niektóre odmiany mają znacznie ciemniejsze fioletowe kwiaty niż stokrotka nadmorska.
Pielęgnacja
Pielęgnacja astra plażowego jest niemal identyczna jak stokrotki nadmorskiej (patrz powyżej). Doskonale sprawdza się na glebie piaszczystej!
Myszyściek oszpecony – Erigeron speciosus
Kolor
„Speciosus” po łacinie oznacza „piękny”. Kwiaty tej stokrotki mają lawendowy kolor języczkowych płatków i żółte środki, czego można się spodziewać po erigeronie z długimi, gęstymi kwiatami języczkowymi.
Pochodzenie
Roślina ta jest rodzima dla zachodnich obszarów USA i Kanady.
Wzrost
Podobnie jak inne wymienione gatunki Erigeron, myszyściek oszpecony rozprzestrzenia się poprzez podziemne, zdrewniałe kłącza. Jest to bylina o zielonych pędach. Znacznie bardziej mrozoodporny niż stokrotki nadmorskie, potrafi przetrwać mrozy sięgające -29°C.
Pielęgnacja
Jak sama nazwa wskazuje, ten myszyściek lubi siedliska podobne do zagajników osikowych. Te zagajniki są zwykle wilgotne, bogate w materię organiczną, żyzne i częściowo nasłonecznione. Nie pozwól, aby gleba w miejscu wzrostu myszyska oszpeconego wyschła latem!
Łan rudbekii błyskotliwej (Rudbeckia hirta)
Rudbekia
Rudbekia błyskotliwa – Rudbeckia hirta
Kolor
Rudbekie błyskotliwe mają ciemnobrązowe kwiaty rurkowe przypominające „czarne oko”. Długie kwiaty języczkowe Rudbeckia hirta są żółte.
Pochodzenie
Rudbekia błyskotliwa pochodzi z większości obszarów niższych 48 stanów USA oraz Kanady. Ludzie wprowadzili tę roślinę do nowych miejsc w całych Stanach Zjednoczonych, przez co niektórzy ekolodzy nazywają ją „rozprzestrzenioną” w niektórych rejonach.
Wzrost
Rośnie jako krótko żyjąca bylina na wolności, ale wielu ogrodników uprawia ją jako roślinę jednoroczną. Może osiągnąć wysokość do 90 cm i tworzy zwartą kępę roślin.
Pielęgnacja
Rudbekia hirta preferuje gleby gliniaste i gliniasto-piaszczyste. Nie toleruje gleb piaszczystych, gdyż lubi mieć stale wilgotne korzenie. Choć roślina może przeżyć bez dodatkowego nawadniania w wielu miejscach, podlewanie zwiększa ilość kwitnienia i jego czas trwania. Sadź rudbekię błyskotliwą w pełnym słońcu lub w półcieniu. Roślina ta toleruje większość chłodnych obszarów USA. Jest odporna do -34°C.
Gloriosa Daisy – Rudbeckia hirta
Kolor
Bratki gloriosa to grupa form ogrodniczych rudbekii o bardziej interesujących kolorach. Wspólna odmiana bratków gloriosa ma kwiaty języczkowe przechodzące od czerwonych, ciemnych środków w środku do żółtych na zewnątrz. Inne odmiany obejmują pomarańczowy, różowy i jaskrawoczerwony. Czasami bratki gloriosa mają wiele rzędów kwiatów języczkowych, co daje pełniejszy kwiat niż rudbekia.
Pochodzenie
Bratki gloriosa to ogrodnicze wersje rudbekii, które są rodzimymi roślinami na terenie całych Stanów Zjednoczonych.
Wzorzec wzrostu
Zwykle uprawiane jako byliny zamiast roślin jednorocznych. W przeciwnym razie wzorzec wzrostu bratka gloriosa jest taki sam jak rudbekii (patrz wyżej).
Pielęgnacja
Bratek gloriosa najlepiej rośnie na żyznych, wilgotnych glebach gliniastych. Są mrozoodporne do -30°F (-34°C). Pamiętaj, aby często usuwać przekwitłe kwiaty, aby pobudzić roślinę do dalszego kwitnienia od wczesnej wiosny do lata!
Mały zespół rudbekii brązowookiej (Rudbeckia triloba). Zauważ, jak kwiaty języczkowe są bardziej zwarte niż u rudbekii czarnookiej.
Rudbekia brązowooka – Rudbeckia triloba
Kolor
Krępne, żółte kwiaty języczkowe otaczające zaokrągloną grupę brązowych kwiatów tarczkowych.
Pochodzenie
Roślina ta pochodzi ze wschodnich Stanów Zjednoczonych. Wprowadzona do wschodniej Kanady i zachodnich Stanów Zjednoczonych.
Wzorzec wzrostu
Rudbekia brązowooka rośnie w kępach osiągających trzy stopy wysokości, czasem do pięciu stóp. Roślina często się rozgałęzia, tworząc gęsty wygląd. Jest to roślina dwuletnia. W niektórych przypadkach może być uciążliwa jak chwast.
Pielęgnacja
Rudbekia brązowooka rośnie naturalnie w żyznych obszarach w pobliżu strumieni w otwartych lasach. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale toleruje też półcień. Rośliny te są mrozoodporne do -20°F (-29°C). Rudbeckia triloba wytrzymuje krótkie susze, ale nie jest wyjątkowo odporna na suszę.
Rudbekia naostrzona – Rudbeckia laciniata
Kolor
Żółte kwiaty języczkowe i zielone kwiaty tarczkowe liściaste. W miarę dojrzewania kwiatu kwiaty tarczkowe przekształcają się w nasiona i tworzą zielony „stożek” pośrodku kwiatu.
Pochodzenie
Rudbekia naostrzona pochodzi ze wszystkich 48 stanów kontynentalnych USA oprócz Oregonu, Nevady i Kalifornii. Jest również rodzimą rośliną większości prowincji Kanady.
Wzorzec wzrostu
W naturze ta roślina może osiągać do dziewięciu stóp wysokości! W ogrodach rzadko przekracza cztery stopy. Może rozprzestrzeniać się agresywnie za pomocą drewniastych kłącz podziemnych, co bywa problemem w niektórych ogrodach. Wielu ogrodników wykorzystuje ją jako roślinę na obrzeża. Liście rudbekii naostrzonej są głęboko podzielone na trzy do pięciu klap.
Pielęgnacja
Rudbekia naostrzona najlepiej rośnie w półcieniu do pełnego słońca. Poradzi sobie na większości przeciętnych gleb, o ile nie zawierają zbyt dużo gliny. Ta roślina lubi gorące, wilgotne obszary. Jest mrozoodporna do -40°F (-40°C, co jest ciekawostką, bo w tej temperaturze oba stopnie się pokrywają).
Pomarańczowa rudbekia wygląda podobnie do rudbekii czarnookiej, tylko że ma bardziej złoto-pomarańczowy kolor.
Rudbekia pomarańczowa – Rudbeckia fulgida
Kolor
Wbrew nazwie, kwiaty języczkowe tej rudbekii są częściej głęboko żółte niż w pełni pomarańczowe. Czasami kwiaty języczkowe są jaskrawopomarańczowe. Kwiaty tarczkowe są brązowe.
Pochodzenie
Ta rudbekia pochodzi ze wschodnich Stanów Zjednoczonych i została wprowadzona do wschodniej Kanady.
Wzorzec wzrostu
Rudbekia pomarańczowa tworzy gęste kolonie na dziko. Rośliny te tworzą kępy i osiągają do trzech stóp wysokości jako pojedyncze łodygi.
Pielęgnacja
Te rudbekie rosną na wilgotnych glebach, które pozostają umiarkowanie wilgotne przez cały sezon wegetacyjny. Potrzebują pełnego słońca i mogą przetrwać suszę, gdy się już dobrze ukorzenią. Roślina jest byliną zielną, która zimę przetrwa dzięki swoim zdrewniałym kłączom.
Pospolity mlecz (Taraxacum officinale) rośnie między brukiem. Czy tam jest w ogóle ziemia?
Taraxacum
Pospolity mlecz – Taraxacum officinale
Kolor
Żółte kwiaty języczkowe. Brak kwiatów tarczkowych.
Pochodzenie
Pospolity mlecz prawdopodobnie pochodzi z Europy i Azji. Ten mały kwiat rozprzestrzenił się niemal na każdy zakątek świata i zadomowił się we wszystkich klimatach, topografiach i rodzajach gleby.
Wzorzec wzrostu
Pospolite mlecze rosną z rozety liściowej u nasady z długim korzeniem palowym. Opanowują wszystkie przestrzenie, które mogą skolonizować. Czasami rosną jako pojedyncze rośliny, innym razem całkowicie opanowują teren zaburzony, na przykład przy parkingu.
Pielęgnacja
Właściwie nie trzeba pielęgnować pospolitych mleczy. Potrafią rosnąć dosłownie wszędzie, czy tego chcesz, czy nie.
Mlecz z czerwonymi nasionami – Taraxacum erythrospermum
Kolor
Żółte kwiaty języczkowe, brak kwiatów tarczkowych.
Pochodzenie
Roślina ta pochodzi z Europy i z powodzeniem zadomowiła się we wszystkich stanach USA oraz prowincjach Kanady.
Wzorzec wzrostu
Mlecz z czerwonymi nasionami rośnie tak samo jak pospolity mlecz. Tworzy rozetę liściową u nasady z korzeniem palowym. Liście tej rośliny są głębiej dzielone niż inne mlecze. Roślina jest w pełni jadalna!
Pielęgnacja
Ponownie, ta roślina jest częściej uciążliwym chwastem niż pożądaną rośliną towarzyszącą. Rośnie na terenach zaburzonych, łąkach i w praktycznie każdej szczelinie w betonie, która jest nasłoneczniona.
Różowy mlecz – Taraxacum carneocoloratum
Kolor
Różowy mlecz ma różowawe kwiaty języczkowe i brak kwiatów tarczkowych. Te mlecze są bardziej gęste i atrakcyjne niż pospolity mlecz.
Pochodzenie
Nie wszystkie mlecze są obce dla USA! Różowy mlecz występuje na Alasce i w terytorium Jukonu w Kanadzie. Jest to potencjalnie zagrożony gatunek, który rośnie w surowych, alpejskich środowiskach. Istnieje kilkadziesiąt innych rodzimych gatunków Taraxacum w Ameryce Północnej. Zawsze jest ekscytujące rozróżniać mlecze obce od rodzimych.
Wzorzec wzrostu
Roślina ta ma rozetę u nasady i korzeń palowy.
Pielęgnacja
Roślina ta nie jest uprawiana ogrodniczo. Ogólnie trudne jest hodowanie roślin alpejskich w przydomowych ogrodach.
Kwiaty gerbery wyeksponowane w wazonie.
Gerbera
Gerbera Hilton – Gerbera aurantiaca
Kolor
Zazwyczaj jaskrawoczerwone kwiaty języczkowe z czerwonymi do szkarłatnych kwiatami tarczkowymi. Niektóre odmiany mają żółte, różowe lub pomarańczowe kwiaty języczkowe. Kwiaty te są duże i bardzo atrakcyjne.
Pochodzenie
Ta roślina pochodzi z południowoafrykańskiej prowincji Kwa-Zulu Natal, gdzie obecnie jest zagrożona wyginięciem.
Wzorzec wzrostu
Liście tej rośliny tworzą wzniesioną rozetę u nasady. Kwiaty rosną na łodygach o długości 12-18 cali, które wyrastają ze środka rozety. W naturze roślina ta jest długożyjącą byliną.
Pielęgnacja
Ponieważ roślina ta jest zagrożona, prawdopodobnie nie powinieneś jej uprawiać. Jednak jeśli kiedykolwiek będziesz miał szczęście zobaczyć ją na dziko, wiedz, że to wyjątkowe rośliny!
Czerwona gerbera Transvaal (Gerbera jamesonii)
Gerbera Transvaalska – Gerbera jamesonii
Kolor
Kwiaty języczkowe gerbery transvaalskiej są najczęściej czerwone, ale mogą także być pomarańczowe, różowe lub pomarańczowe. Kwiaty tarczkowe są czerwone do głęboko szkarłatnych.
Pochodzenie
Ta gerbera pochodzi z Południowej Afryki. Południowoafrykańska prowincja Mpumulanga ma nawet wizerunek tej gerbery na swojej fladze! Mpumulanga to prowincja subtropikalna w Południowej Afryce. Dlatego roślina ta rośnie najlepiej w cieplejszych klimatach USA.
Wzorzec wzrostu
Gerbera transvaalska rośnie w niskich kępach. Wyrasta na niej 12-18 długich łodyg, z których każda niesie pojedynczy kwiat. Roślina ta jest delikatną byliną.
Pielęgnacja
Na Florydzie i być może w łagodniejszych klimatach Kalifornii tę roślinę można uprawiać jako bylinę. W innych miejscach jednak najlepiej uprawiać ją jako roślinę jednoroczną, sadzoną w pełnym słońcu na dobrze przepuszczalnej glebie.
Odmiana gerbery.
Gerbera – Gerbera hybrida
Kolor
Gerbery występują niemal w każdym możliwym kolorze kwiatu. Są jednymi z najpopularniejszych kwiatów ciętych na świecie.
Pochodzenie
Gerbera to krzyżówka Gerbera jamesonii i innej południowoafrykańskiej rośliny, Gerbera viridifolia. Można więc powiedzieć, że jest rodzimą rośliną Południowej Afryki, choć w dużej mierze jest dziełem człowieka.
Wzorzec wzrostu
Gerbery rosną jako niskie, zwarte rośliny, które obficie kwitną. Pojedyncza roślina zajmuje około jednego metra kwadratowego i osiąga 18 cali wysokości. Kwiaty mają 3-4 cale średnicy.
Pielęgnacja
Gerbery, podobnie jak prawie wszystkie kwiaty cięte, kwitną i rosną najlepiej w możliwie największym nasłonecznieniu. Lubią lekko piaszczyste gleby z odpowiednią ilością kompostu lub składników odżywczych. Ciekawostka: Gerbery można uprawiać w pomieszczeniach, gdzie wytwarzają więcej tlenu niż większość roślin doniczkowych!
Gęste zarośla margerytki pospolitej. Czasem roślina ta potrafi pokryć pola tak gęsto kwiatami, co bywa uciążliwe dla zarządców terenów.
Leucanthemum/ Chrysanthemum
Margerytka pospolita – Leucanthemum vulgare
Kolor
Białe płatki z żółtym środkiem.
Pochodzenie
Roślina ta jest agresywnym gatunkiem obcym z umiarkowanej Europy i Azji. W niektórych stanach zakazane jest uprawianie, sprzedaż lub rozpowszechnianie roślin lub nasion margerytki pospolitej. Roślina może tworzyć niezwykle gęste zarośla, uniemożliwiając wzrost innych roślin. Istnieją lepsze rośliny do sadzenia niż margerytka pospolita! Kiedykolwiek zobaczysz w nazwie gatunkowej „vulgare”, bądź ostrożny.
Wzorzec wzrostu
Margerytka pospolita rośnie do trzech stóp wysokości i rozprzestrzenia się podziemnymi kłączami. Jest to bylina zielna. Bez kontroli potrafi w ciągu kilku lat tworzyć monolityczne zarośla.
Pielęgnacja
Ta ekspansywna roślina zagłuszy wiele cennych roślin ogrodowych. Podobnie jak inne uciążliwe chwasty, nie potrzebuje pielęgnacji, by się dobrze rozwijać.
Bardzo podobne wyglądem do stokrotki oxeye, stokrotki Shasta nie są tak inwazyjne.
Stokrotka Shasta – Leucanthemum x superbum
Kolor
Białe kwiaty promieniste stokrotki z żółtymi kwiatami dyskowymi.
Pochodzenie
Ta roślina to kolejny hybryd, tym razem powstały z Leucanthemum pochodzącego z Mt. Shasta w Kalifornii oraz stokrotki oxeye. Legenda ogrodnictwa, Luther Burbank, wyhodował tę roślinę. Nie jest tak inwazyjna jak stokrotka oxeye i jest bardzo cenionym kwiatem ogrodowym.
Wzór wzrostu
Ta stokrotka jest byliną kłączową, czasami uprawianą jako jednoroczna. Rośnie na wysokość od jednego do czterech stóp, w zależności od warunków.
Pielęgnacja
Rośliny te potrzebują pełnego słońca i odpowiedniego drenażu, aby obficie kwitły. Dodanie kompostu do gleby z czasem poprawi drenaż. Nawożenie tych kwiatów zapewni dodatkowe kwitnienie.
Chryzantema – Chrysanthemum morifolium
Kolor
Istnieje setki znanych odmian Chrysanthemum morifolium. Kwiaty występują w różnych kształtach, kolorach i rozmiarach. Niektóre odmiany to ziołowe chryzantemy, które pijesz w herbacie!
Pochodzenie
Ta roślina pochodzi z Chin, gdzie od setek lat jest stosowana w medycynie.
Wzór wzrostu
Rośnie na szerokość od dwóch do trzech stóp i na wysokość około jednej do dwóch stóp. Jest byliną często uprawianą jako roślina jednoroczna w chłodniejszych klimatach.
Pielęgnacja
Daj chryzantemom pełne słońce i dobrze przepuszczalną glebę. Ta roślina może być żarłocznym rośliną, jeśli otrzymuje nawozy. Czesto usuwaj zwiędłe kwiaty, aby wydłużyć okres kwitnienia.
Odmiany Arctotis mają wiele hybryd i kolorów, co utrudnia klasyfikację. To prawdopodobnie odmiana ogrodowa Arctotis stoechadifolia, choć oczywiście nie jest biała!
Arctotis
Biały Arctotis – Arctotis stoechadifolia
Kolor
Białe kwiaty promieniste, które żółkną w pobliżu kwiatów dyskowych. Brązowe kwiaty dyskowe.
Pochodzenie
To rzadka roślina pochodząca z wydm piaskowych w Prowincji Florystycznej Przylądka w Południowej Afryce. Niektórzy botanicy uważają, że jest to ten sam gatunek co szeroko uprawiany kwiat ogrodowy, Arctotis venusta. Sprawa jest nadal nierozstrzygnięta.
Wzór wzrostu
Rośnie jako nisko płożąca się mata. Jest to roślina wieloletnia.
Pielęgnacja
Pełne słońce i odporność na suszę po ukorzenieniu. Nie toleruje silnych mrozów.
Srebrny arctotis (Arctotis venusta) w pełnym rozkwicie.
Srebrny Arctotis – Arctotis venusta
Kolor
Srebrne kwiaty promieniste z żółtymi do niebieskich kwiatów dyskowych.
Pochodzenie
Srebrny Arctotis pochodzi z prowincji Cape w Południowej Afryce.
Wzór wzrostu
Arctotis venusta rośnie jako niska, wełnista mata pokrywająca grunt. Pomimo drobnych liści ta roślina wypuszcza ładne, efektowne kwiaty. Jest rośliną wieloletnią.
Pielęgnacja
Roślina rośnie w różnych klimatach. Najlepiej rozwija się na lekko kwaśnej, dobrze przepuszczalnej glebie i pełnym słońcu. Lubi być stale wilgotna, ale po ukorzenieniu toleruje suszę.
Co za niesamowity kwiat! Monarch-of-the-veld to prawdziwa ozdoba ogrodów.
Monarch-of-the-Veld – Arctotis fastuosa
Kolor
Ten kwiat jest niesamowity! Jego płatki przechodzą od białych do czarnych do czerwonych. Kwiaty dyskowe są czarno-białe. Inne odmiany są pomarańczowe i szkarłatne.
Pochodzenie
Ten Arctotis również pochodzi z Południowej Afryki. Zdziczał w niektórych rejonach południowej Kalifornii.
Wzór wzrostu
Ta roślina jednoroczna wydaje się rosnąć na wysokość zależną od ilości podlewania. Czasem może osiągnąć sześć stóp wysokości. Częściej jest wysoka na jedną lub dwie stopy. Kwiaty pojawiają się na pojedynczych łodygach.
Pielęgnacja
Stokrotki te najlepiej rosną na pełnym słońcu, z częstym podlewaniem, żyzną i dobrze przepuszczalną glebą.
Jasnofioletowa odmiana osteospermum
Osteospermum
Stokrotka afrykańska – Osteospermum ecklonis
Kolor
Stokrotki afrykańskie występują w większości kolorów, w tym intensywnym fioletowym, różowym, pomarańczowym, białym i żółtym.
Pochodzenie
Ten rodzaj stokrotki pochodzi z południowej części kontynentu afrykańskiego. Większość dostępnych komercyjnie „stokrotek afrykańskich” to hybrydy Osteospermum ecklonis i Osteospermum jucundum.
Wzór wzrostu
Te zielne byliny rosną na szerokość od jednej do dwóch stóp i do trzech stóp wysokości. Tworzą kępy przypominające niskie krzewy.
Pielęgnacja
Rośliny te są mrozoodporne tylko do strefy USDA 10, co powoduje, że większość amerykańskich hodowców uprawia je jako rośliny jednoroczne. Przy odpowiedniej ilości słońca, umiarkowanym podlewaniu i okazjonalnym nawożeniu stokrotki afrykańskie powinny kwitnąć przez całe lato.
Płożąca stokrotka afrykańska – Osteospermum fruticosum
Kolor
Fioletowo-białe płatki tego kwiatu kontrastują pięknie z ciemnymi kwiatami dyskowymi.
Pochodzenie
Ta roślina pochodzi z Południowej Afryki.
Wzór wzrostu
W przeciwieństwie do większości stokrotek afrykańskich, ta forma płoży się i tworzy maty do sześciu stóp szerokości. Roślina zwykle utrzymuje się nisko.
Pielęgnacja
Roślina ta może przetrwać zimy tylko w łagodnym klimacie. Jeśli nie masz łagodnego klimatu, rozważ uprawę zwykłych stokrotek afrykańskich jako roślin jednorocznych, ponieważ płożący charakter tej rośliny najlepiej docenia się po kilku latach wzrostu. Preferuje pełne słońce, umiarkowane podlewanie i trochę nawozu.
Ładny krzak jeżówki purpurowej.
Echinacea
Jeżówka purpurowa – Echinacea purpurea
Kolor
Kwiaty promieniste Echinacea purpurea są głęboko różowo-fioletowe. Kwiaty dyskowe tworzą stożkowaty kształt i są brązowe z pomarańczowymi końcami. Przypominają jeżowca, co jest źródłem nazwy Echinacea .
Pochodzenie
Jeżówka purpurowa pochodzi z prerii Ameryki Północnej. Jest to jedna z najbardziej powszechnie stosowanych roślin w ziołolecznictwie.
Wzór wzrostu
Jeżówka purpurowa to bylina z rozbudowanym systemem korzeniowym. Rośliny mogą osiągnąć do sześciu stóp wysokości w wilgotnych warunkach. Kwiaty pojawiają się pojedynczo na końcach długich łodyg.
Pielęgnacja
Na wolności Echinacea lubi słoneczne łąki. Po ukorzenieniu nie potrzebuje dużo dodatkowej wody ani składników odżywczych. Sadź ją w pełnym słońcu, aby uzyskać najlepsze kwitnienie!
Jeżówka wąskolistna – Echinacea angustifolia
Kolor
Ta jeżówka wygląda prawie jak jeżówka purpurowa, z fioletowo-różowymi płatkami i kolczastą, stożkowatą kompozycją kwiatów dyskowych.
Pochodzenie
Echinacea angustifolia jest rodzimą rośliną prerii w środkowej części Ameryki Północnej.
Wzór wzrostu
Jeżówka wąskolistna jest mniejsza i mniej rozłożysta niż jeżówka purpurowa. Wytwarza głęboką sieć korzeni charakterystyczną dla wielu roślin trawiastych.
Pielęgnacja
Odporna na suszę po ukorzenieniu, ale będzie kwitła obficiej przy większej ilości wody. Nie potrzebuje dużo nawozu. Wymaga pełnego słońca.
Jasnofioletowe jeżówki (Echinacea pallida) mają mniej okazałe kwiaty i jaśniejszy kolor niż Echinacea purpurea.
Jasnofioletowa jeżówka – Echinacea pallida
Kolor
Wygląda podobnie do jeżówki purpurowej, ale ma jaśniejsze kwiaty promieniste. Zwykle są one jasnoróżowe. Kwiaty dyskowe mają brązowy środek i pomarańczowe końce.
Pochodzenie
Roślina pochodzi z wschodnich Stanów Zjednoczonych.
Wzór wzrostu
Podobnie jak inne gatunki Echinacea ta roślina jest byliną, która rośnie w zwartą kępę.
Pielęgnacja
Jasnofioletowa jeżówka rośnie prawie w każdej glebie, pod warunkiem że nie pozostaje podmokła przez długi czas. Sadź ją w pełnym słońcu.
Setki zwartch kwiatów promienistych nadają stokrotkom angielskim ich wyjątkowy urok.
Bellis
Stokrotka angielska ‘Bellissima’ – Bellis perennis
Kolor
Kwiaty promieniste są zwykle białe do różowych lub czerwonych. Kwiaty dyskowe są żółte.
Pochodzenie
Roślina pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego i części Azji.
Wzór wzrostu
Ta zielna bylina rozprzestrzenia się w formie maty. Pozostaje niską rośliną.
Pielęgnacja
Stokrotki angielskie nie tolerują suszy, ale znoszą trochę cienia. Wolą dobrze przepuszczalne gleby z dużą ilością nawozu. Większość osób uprawia je jako rośliny jednoroczne, a nie byliny.
Stokrotka angielska ‘Pomponette’ – Bellis perennis
Kolor
Ta sama odmiana co zwykła stokrotka angielska. Ta odmiana ma mnóstwo kwiatów promienistych, co powoduje, że kwiaty wyglądają jak małe pompony.
Pochodzenie
Ta roślina ogrodnicza została wyhodowana z Bellis perennis, która pochodzi z obszaru Morza Śródziemnego i Azji.
Wzorzec wzrostu
Niska, bylinowa roślina zielna.
Pielęgnacja
Stokrotki angielskie nie tolerują suszy, ale znoszą częściowe zacienienie. Preferują dobrze przepuszczalne gleby z dużą ilością nawozu.
Różne odmiany cynii. Zwróć uwagę na intrygujące kwiaty tarczowe, które różnią się od większości stokrotek.
Cynia
Wysoka cynia – Zinnia elegans
Kolor
Cynie występują we wszystkich odcieniach żółtego, różowego, pomarańczowego, czerwonego, fioletowego i białego. Kwiaty tarczowe mogą mieć różne kolory, ale zazwyczaj mają charakterystyczne żółte gwiazdki na szczycie.
Pochodzenie
Cynie pochodzą z południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych aż po Amerykę Południową, a centrum ich różnorodności znajduje się w Meksyku.
Wzorzec wzrostu
Wysokie cynie rosną, jak można się spodziewać, znacznie wyżej niż inne odmiany cynii. Mogą osiągać do sześciu stóp wysokości, lekko rozgałęziając się z jednym kwiatem na końcu każdego pędu.
Pielęgnacja
Cynie najlepiej rosną w pełnym słońcu. Nie tolerują dobrze suszy i intensywnie odżywiają się przy stosowaniu nawozu. Preferują dobrze przepuszczalne gleby.
Karłowata cynia – Zinnia elegans
Kolor
Podobnie jak wysoka cynia, rośliny te mają płatki w wielu kolorach.
Pochodzenie
Południowo-zachodnie Stany Zjednoczone do Ameryki Południowej.
Wzorzec wzrostu
Karłowate cynie rosną jako niski, kopulasty krzew. Po dojrzeniu mogą mieć około 45 cm szerokości i wysokości.
Pielęgnacja
Te byliny jednoroczne najlepiej rosną w żyznej glebie, na pełnym słońcu i przy obfitym podlewaniu.
Cynia kaktusowa – Zinnia haageana
Kolor
Płatki cynii kaktusowej to zazwyczaj mieszanka żółtych i czerwonych odcieni, często z głęboką karmazynową barwą.
Pochodzenie
Meksyk
Wzorzec wzrostu
Niskie, tworzące kopuły byliny zielne.
Pielęgnacja
Pełne słońce, dobrze przepuszczalna, żyzna gleba i stale wilgotna gleba.
Atrakcyjna ekspozycja niezapominajek.
Niezapominajki
Niezapominajki (chaber) – Centaurea cyanus
Kolor
Płatki niezapominajek są zwykle w pastelowych odcieniach różu, błękitu i bieli. Nie mają kwiatów tarczowych.
Pochodzenie
Europa i Wyspy Brytyjskie.
Wzorzec wzrostu
Niezapominajki rosną jako delikatne, zielne rośliny jednoroczne.
Pielęgnacja
Niezapominajki łatwo się łamią i umierają podczas ukorzeniania się, ponieważ są bardzo delikatne. Należy uważać podczas ich pielęgnacji. Najlepiej rosną w wilgotnej, przepuszczalnej, żyznej glebie i na pełnym słońcu. Częste usuwanie przekwitłych kwiatów zapewnia długi okres kwitnienia.
Niezapominajki 'Black Ball' – Centaurea cyanus
Kolor
Ciemnofioletowe płatki, niemal czarne.
Pochodzenie
Odmiana ogrodnicza wywodząca się z rośliny rodzimie występującej w Europie.
Wzorzec wzrostu
Taki sam jak niezapominajki.
Pielęgnacja
Pełne słońce, dobrze przepuszczalna gleba, dużo nawozu i wody.
Inne rodzaje stokrotek
Margerytka – Argyranthemum frutescens
Kolor
Różowe, żółte lub białe płatki ze żółtym środkiem.
Pochodzenie
Roślina pochodzi z Wysp Kanaryjskich u wybrzeży Hiszpanii.
Wzorzec wzrostu
Rośnie jako delikatna bylina lub, częściej, jako roślina jednoroczna uprawiana przez ogrodników.
Pielęgnacja
Pod warunkiem pełnego słońca, umiarkowanego podlewania i nieco nawozu, roślina powinna obficie kwitnąć przez całe lato! Jednak może zrzucać kwiaty podczas silnych fal upałów.
Blanketflower jest jedną z naszych najpiękniejszych rodzimych roślin!
Indian Blanketflower – Gaillardia pulchella
Kolor
Płatki przechodzą od żółtego do głębokiego karmazynu w kierunku środka. Kwiaty tarczowe są czerwone.
Pochodzenie
Roślina pochodzi z większości Stanów Zjednoczonych, z wyjątkiem północno-zachodniego ćwiartka kraju.
Wzorzec wzrostu
Blanketflower rośnie jako niski krzewiasty kopiec. Kwiaty czasami wydają się nieproporcjonalnie duże w porównaniu do stosunkowo zwartej rośliny.
Pielęgnacja
Roślina najlepiej rośnie w dobrze przepuszczalnych glebach na pełnym słońcu. Toleruje pewną suszę i mniej żyzne gleby.
Mały krzew meksykańskiej nagietka. Jeśli zobaczysz tę roślinę, koniecznie ją powąchaj!
Meksykański nagietek – Tagetes lemmonii
Kolor
Kwiaty mają jaskrawożółte płatki i kwiaty tarczowe w tym samym kolorze. Zapach tej rośliny jest fenomenalny!
Pochodzenie
Meksyk i południowe Arizona
Wzorzec wzrostu
Meksykański nagietek rośnie jako zdrewniały krzew z delikatnymi liśćmi pierzastymi. Osiąga dojrzałość na wysokość od czterech do sześciu stóp i może tworzyć ładne żywopłoty.
Pielęgnacja
Meksykański nagietek nie przetrwa zim, gdy temperatury spadają poniżej -12°C. Rośliny te są bardzo odporne na suszę i mogą dobrze rosnąć na ubogich glebach. Potrzebują pełnego słońca.
Stokrotka malowana – Tanacetum coccinium
Kolor
Płatki stokrotek malowanych mają wszystkie odcienie żółtego, różowego, czerwonego i pomarańczowego, o jakich można marzyć. Kwiaty tarczowe są żółte. Kwiaty są duże, zazwyczaj o średnicy trzech cali.
Pochodzenie
Roślina pochodzi z Kaukazu i okolicznych terenów Azji Centralnej. Przeszła przez cały zakres zabiegów ogrodniczych, aby uzyskać wszystkie wyjątkowe odmiany dostępne dzisiaj.
Wzorzec wzrostu
Te kwiaty są świetne do bukietów ciętych. Mają ciekawie ukształtowane liście i bardzo efektowne, duże kwiaty, które długo utrzymują się po ścięciu. Ten gatunek nie jest uważany za inwazyjny, w przeciwieństwie do swojej kuzynki Tanacetum vulgare. Rośnie jako pełna, krzaczasta bylina.
Pielęgnacja
Hodowcy nie zalecają sadzenia tych stokrotek na południe od strefy USDA 7, co wyklucza całe południe USA z uprawy stokrotek malowanych. W gorętszych rejonach swojego zasięgu roślina preferuje cień. W chłodniejszych miejscach najlepiej rośnie na pełnym słońcu. Roślina najlepiej rośnie w glebie o średniej żyzności, dobrze przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej.
Stokrotki, podobnie jak inne rodzaje kwiatów, są fascynujące i pełne różnorodności. Mamy nadzieję, że dowiedziałeś się więcej o tej mało wymagającej roślinie, która rośnie od wczesnego do późnego lata, a nawet dłużej, w zależności od ściółki, pielęgnacji i florysty w opiece nad nią!