
(Pinus lambertiana)

Sugar pine, Giant pine, White pine
Pinus lambertiana to gatunek sosny pochodzący z zachodniej części Ameryki Północnej. Jest powszechnie znana jako sosna cukrowa ze względu na słodką żywicę. Jest to najwyższy i największy gatunek sosny, a niektóre drzewa osiągają ponad 200 stóp (61 metrów) wysokości i 10 stóp (3 metry) średnicy.
Wysokość: 100-200 stóp (30-61 metrów), Średnica: 3-10 stóp (0,9-3 metrów)
Sosny cukrowe preferują pełne słońce, ale tolerują półcień.
Sosny cukrowe preferują suche warunki i tolerują niską wilgotność.
Sosny cukrowe nie wymagają nawozów, ale wiosną mogą skorzystać z nawozu o powolnym uwalnianiu.
Sosny cukrowe nie wymagają przycinania, ale można je przycinać, aby kontrolować ich kształt lub usuwać uszkodzone gałęzie.
Sosny cukrowe są podatne na korniki, chrząszcze sosny zachodniej i rdzę pęcherzową sosny białej.
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach
Sosny cukrowe wymagają umiarkowanego podlewania, przy czym głębokie, rzadkie podlewanie jest lepsze niż płytkie, częste podlewanie.
Sosny cukrowe są odporne na strefy USDA od 5 do 7 i mogą tolerować temperatury tak niskie, jak -20 ° F (-29 ° C).
Okres wegetacji sosen cukrowych trwa od późnej wiosny do wczesnej jesieni.
Sosny cukrowe są średnio trudne w uprawie ze względu na specyficzne wymagania glebowe i klimatyczne.
Strefy twardości USDA od 5 do 7
Sosny cukrowe produkują największe szyszki ze wszystkich drzew sosnowych, z szyszkami sięgającymi nawet 2 stóp (0,6 metra) długości!