
(Iris nelsonii)

Abbeville red, Nelson's iris, Louisiana iris
Kosaciec nelsonii to gatunek rośliny kwitnącej z rodziny kosaćcowatych. Jest to wieloletnie zioło, które dorasta do 60 cm (24 cali) wysokości. Roślina ma liście w kształcie miecza i wytwarza duże, efektowne kwiaty, które zwykle są fioletowe z żółtymi znaczeniami.
Wysokość: 60 cm (24 cale) - 90 cm (35 cali), Rozpiętość: 30 cm (12 cali) - 60 cm (24 cale)
Iris nelsonii wymaga pełnego słońca do półcienia. Roślina preferuje co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie.
Iris nelsonii preferuje umiarkowane poziomy wilgotności, około 50-60%.
Iris nelsonii należy nawozić wiosną zrównoważonym nawozem. W razie potrzeby można zastosować dodatkowy nawóz w okresie wegetacji.
Roślinę należy regularnie ścinać, aby pobudzić więcej kwiatów. Po kwitnieniu łodygi należy przyciąć do podstawy rośliny.
Typowymi szkodnikami Iris nelsonii są omacnica tęczówki, wciornastki i mszyce. Choroby, które mogą wpływać na roślinę, obejmują bakteryjną miękką zgniliznę i plamistość liści tęczówki.
Nie nadaje się do uprawy w pomieszczeniach
Roślina preferuje przepuszczalną glebę i powinna być regularnie podlewana, zwłaszcza w okresie wegetacji. Jednak ważne jest, aby nie przelać rośliny, ponieważ może to prowadzić do gnicia korzeni.
W okresie wegetacji roślina preferuje umiarkowane temperatury w zakresie 18-24°C (65-75°F). Może tolerować przymrozki w okresie spoczynku.
Iris nelsonii kwitnie późną wiosną do wczesnego lata.
Iris nelsonii jest średnio trudny w uprawie. Wymaga dobrze przepuszczalnej gleby i regularnego podlewania, ale w przypadku przelania jest podatny na gnicie korzeni. Roślina jest również podatna na szkodniki i choroby.
Iris nelsonii jest odporny na strefy USDA 5-9.
Nazwa Iris nelsonii pochodzi od amerykańskiego botanika Edwarda Williama Nelsona, który zebrał okaz typowy w 1899 roku w Baja California w Meksyku.