
(Fritillaria imperialis)

Crown imperial, Imperial fritillary, Kaiser's crown, Turban lily
Fritillaria imperialis to gatunek rośliny z rodziny liliowatych. Pochodzi z górzystych regionów Azji Środkowej, od Turcji po Afganistan. Roślina wytwarza wysoką łodygę zwieńczoną okółkiem jasnopomarańczowych lub żółtych kwiatów, które mają kształt dzwonu i zwisają w dół. Cebule rośliny są duże i jadalne i były stosowane w medycynie tradycyjnej.
24-36 cali (60-90 cm)
Rośliny cesarskie korony wolą pełne słońce od półcienia. Mogą tolerować pewien cień, ale zbyt dużo cienia może spowodować, że łodygi staną się słabe i wiotkie.
Rośliny cesarskie korony preferują umiarkowany poziom wilgotności, około 50-60%. Tolerują niższe poziomy wilgotności, ale mogą wymagać częstszego podlewania.
Rośliny korony cesarskiej nie wymagają regularnego nawożenia, ale mogą skorzystać na zbilansowanym nawozie stosowanym wczesną wiosną.
Rośliny cesarskie korony nie wymagają przycinania, ale łodygi można przyciąć po kwitnieniu, aby nie stały się zbyt długonogie.
Powszechne szkodniki roślin cesarskich to ślimaki, ślimaki i roztocza cebulowe. Choroby mogą obejmować zgniliznę cebul i infekcje grzybicze.
12-24 cali (30-60 cm)
Rośliny korony cesarskiej wymagają regularnego podlewania w okresie wegetacji, ale między podlewaniami należy pozwolić im nieco wyschnąć. W okresie spoczynku cebulki powinny być suche.
Rośliny cesarskie korony preferują temperatury od chłodnych do umiarkowanych, około 60-70°F (15-21°C). Tolerują wyższe temperatury, ale mogą wymagać częstszego podlewania.
Rośliny korony cesarskiej rosną w miesiącach wiosennych i letnich.
Rośliny korony cesarskiej są średnio trudne w uprawie, ponieważ wymagają specyficznych warunków i mogą być podatne na szkodniki i choroby.
Rośliny cesarskie korony są odporne w strefach USDA 5-9.
Roślina cesarska korony wzięła swoją nazwę od łacińskiego słowa „imperialis”, co oznacza „należący do cesarza”. Mówi się, że był ulubieńcem Świętego Cesarza Rzymskiego Maksymiliana I.